Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

KKE (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ: Διπλό είδωλο σε εκλογικό καθρέφτη


του Κωστή Νάγια 

Η είδηση για τη δρομολογούμενη εκλογική συνεργασία του ΚΚΕ (μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ δεν πέρασε αδιάφορη. Κάποιοι που χρόνια τώρα επιχειρούν να απαξιώσουν την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος γέλασαν ειρωνικά, άλλοι επιστράτευσαν την εύκολη και φτηνή ειρωνεία ότι ύστερα από 36 χρόνια επιτέλους «λύθηκε το ζήτημα αν το μ-λ πρέπει να μπαίνει μπρος ή πίσω από το ΚΚΕ». Το «μεγάλο μ-λ» του Περισσού επιδεικτικά δεν καταδέχτηκε να ασχοληθεί. Δεν έλειψε και κόσμος της Αριστεράς που είδε θετικά την κίνηση συνεργασίας δύο οργανώσεων, ως ένα πρώτο βήμα υπέρβασης του κατακερματισμού των αριστερών δυνάμεων.
Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που έχουμε συνένωση τμημάτων ενός ιστορικού ρεύματος, καθώς στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ είχαμε μια μερική –και πολύ πρόσκαιρη όπως αποδείχτηκε με τη ΔΗΜΑΡ– επανένωση της διάσπασης του ΚΚΕ εσωτερικού το 1986. Η ενότητα του ΚΚΕ (μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ θα δοκιμαστεί στην πράξη και θα αποδειχτεί αν πρόκειται για μια πρόσκαιρη εκλογική συγκόλληση που θα ξεφουσκώσει μετά από τις εκλογές –όπως του Μ-Λ ΚΚΕ και της Α/συνέχειας το 2000– ή για μια βαθύτερη πολιτική προσέγγιση.
Σε κάθε περίπτωση, η συμμαχία των δύο οργανώσεων θα κριθεί από το αν αποτελεί μια απάντηση στις σημερινές ανάγκες της εργατικής τάξης από τη σκοπιά του αύριο ή αν απλά αποτελεί μια ενότητα περιχαράκωσης βασισμένη στα διλήμματα του χθες. Το Μ-Λ ΚΚΕ είναι αλήθεια ότι επιμένει τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με τη δική του δογματική λογική στην ενότητα μόνο της «πραγματικής Αριστεράς» –όπως λέει– στην οποία ανήκουν ρεύματα αποκλειστικά μαοϊκών/σταλινικών καταβολών και συγκεκριμένα που προέρχονται από τη διάσπαση της «συνεπούς» Αριστεράς της ΟΜΛΕ: H Α/συνέχεια, και τα δύο μ-λ. Το ΚΚΕ (μ-λ) είχε απορρίψει μια ενότητα σε τέτοια βάση στο παρελθόν. Γίνεται φανερό ωστόσο ότι η κρίση αλλάζει τα δεδομένα, ειδικά όταν και οι δύο οργανώσεις από την αρχή της κρίσης έχουν δείξει μεγάλη αμηχανία και έχουν υποτιμήσει τον ιστορικό και δομικό χαρακτήρα της.
Χαρακτηριστικό αυτής της υποτίμησης είναι πως όταν ο ίδιος ο Παπανδρέου έδινε στις δημοτικές εκλογές χαρακτήρα δημοψηφίσματος για την έγκριση ή όχι των μέτρων του Mνημονίου, το ΚΚΕ (μ-λ) είχε κολλήσει ακόμα στη γραμμή της «αποχής από τις κάλπες του ...Καλλικράτη». Η διακήρυξη της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία που συγκρότησαν οι δύο οργανώσεις έχει καθαρά εκλογικό χαρακτήρα, κάτι που φαίνεται από το χαρακτήρα της πολεμικής που ασκείται στις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς. Οι δύο οργανώσεις απορρίπτουν κάθε άμεση πολιτική ρήξης και ανατροπής, κάθε μεταβατικό αντικαπιταλιστικό αίτημα ως αποπροσανατολιστικό και ρεφορμιστικό. Μάλιστα, για την καλλιέργεια εντυπώσεων αποδίδουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και θέσεις του Συνασπισμού, όπως το ευρωομόλογο. Με τον τρόπο αυτό ωστόσο περιχαρακώνονται και περιορίζονται σε μια παθητική γραμμή άμυνας «να σώσουμε οτιδήποτε κι αν σώζεται», που παρά το αξιόμαχο και τις επαναστατικές διαθέσεις των αγωνιστών τους, δεν κινείται σε γραμμή ανατροπής, αλλά πιο δεξιόστροφα και από τις αναλύσεις του ΚΚΕ, με μόνο στόχο μια αξιοπρεπή εκλογική καταγραφή.

πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ

2 σχόλια:

  1. Ενώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ που δίνουν τη μάχη με συνεχείς επιθέσεις ή την ενεργητική άμυνα πατώντας στην επαναστατικοποιηση των μαζών οδηγούν το κίνημα από νίκη σε νίκη!! Η επαναστατική λογοκοπία αποτελεί κενό γράμμα.
    Είμαι τόσα χρόνια συνδικαλιστής τέτοια απαξίωση των σωματείων ,της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας δεν έχω ξανασυναντήσει.Ορισμένοι σύντροφοι δεν έχουν κατανοήσει ότι πρέπει να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να αυξηθεί ικανοποιητικά η μαζικότητα στα συνδικάτα και να δημιουργηθεί το επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα σαν βασικές προϋποθέσεις αλλαγής ρότας του κινήματος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. *Yawn*
    Νόστιμο κείμενο, για να ακούσουμε και την απάντηση του ΚΚΕ (μ-λ) τώρα:
    http://www.antigeitonies.blogspot.com/2012/03/blog-post_28.html#axzz1qOtedFCi

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...