O Γρηγόρης ξαναχτυπά ...

Λίγες μόνο μέρες μετά τις δηλώσεις του στην τηλεοπτική εκπομπή "ΑΝΑΤΡΟΠΗ", ο βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ, Γρηγόρης Ψαριανός, ξαναχτυπά,  όταν με αφορμή την ανακοίνωση του Λ. Παπαδήμου ως νέου πρωθυπουργού δηλώνει: 
" Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να αποτελεί εγγύηση, γιατί είναι αποδεκτός και από την κοινωνία και από το πολιτικό κατεστημένο και από τις τράπεζες, τα χρηματιστήρια, την Ευρώπη και το μέσο πολίτη" και συνεχίζει λέγοντας "Νομίζω ότι δεν θα είναι μαριονέτα, δεν θα είναι κούριερ κανενός, ούτε διαμεσολαβητής του δικομματισμού και ταχυδακτυλουργός για να διατηρήσει τις ισορροπίες του δικομματισμού, που είναι γαντζωμένος στην εξουσία και δεν θέλει να αποχωρήσει".

Μετά δηλαδή την ταύτιση του με τον Πάγκαλο υποστηρίζοντας ότι "Μαζί τα φάγαμε" δηλώνει πως η επιλογή του Παπαδήμου είναι εγγύηση!

Πως το είπε η Άννα Διαμαντοπούλου τη Δευτέρα;

"Η ΔΗΜ.ΑΡ πραγματικά σώζει την τιμή της Αριστεράς !!! "

Αυτό ακριβώς ...

Εκδήλωση - συζήτηση από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Περιστερίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 

Eκδήλωση // συζήτηση

Mε αφορμή τις πολιτικές εξελίξεις και την ανάγκη - όσο ποτέ - για την μάχιμη πολιτική απάντηση του κόσμου της εργασίας,

την Κυριακή 13.11 στις 6:30 το απόγευμα στην Ξυλοτεχνία ,

η τοπική επιτροπή Περιστερίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί κάθε αγωνιστή-τρια σε εκδήλωση - συζήτηση

ANT.AΡ.ΣΥ.Α

ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

antarsyaperisteri.wordpress.com

Νέα σελίδα στην αντικαπιταλιστική Αριστερά

του Γιώργου Λαουτάρη 

Αλλαγή σελίδας στην πορεία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς σήμανε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στο συνεδριακό κέντρο του Άλσους Περιστερίου. Με μια «πρόωρη ενηλικίωση» στα δυόμισή της μόλις χρόνια, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερψήφισε ένα ολοκληρωμένο αντικαπιταλιστικό πολιτικό πρόγραμμα και εξέλεξε με αντιπροσωπευτικές διαδικασίες τα συντονιστικά της όργανα για να εκφράζεται ενιαία, δημοκρατικά και με εντολή της βάσης. Ασφαλώς, έχουν προηγηθεί χρόνια, αν όχι δεκαετίες, προετοιμασιών γι’ αυτό το άλμα. Και δεν είναι υπερβολή να μιλά κανείς για άλμα σε ένα μέχρι πρότινος κατακερματισμένο πολιτικά χώρο, όπου η κοινή δράση ήταν πάντοτε ζητούμενο και ποτέ δεδομένο. Η διαφορά που έγινε με την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη είναι πως για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, ένα πολιτικό μέτωπο αριστερών οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών με διαφορετικές και αντιπαρατιθέμενες πολλές φορές ιστορικές αναφορές, προχωρά σε μια δημοκρατική ενοποίηση, κάτω από την αρχή «ένα μέλος, μία ψήφος». Το δύσκολο δεν ήταν να μαζευτούν σε ένα χώρο και να συζητήσουν 1.200 αγωνιστές της Αριστεράς. Ήταν η πρωτόγνωρη διαδικασία των συνελεύσεων σε όλη την Ελλάδα με την εκλογή αντιπροσώπων, η ίδια η Συνδιάσκεψη με τις διεισδυτικές και αυτοκριτικές τοποθετήσεις, όσο και οι καταληκτικές ψηφοφορίες επί τροπολογιών και οργάνων που σηματοδότησαν τη μετάβαση σε μια νέα φάση για το χώρο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και το μεγάλο δυναμικό που όπως αποδεικνύεται αυτή συσπειρώνει.

"Η ΔΗΜ.ΑΡ πραγματικά σώζει την τιμή της Αριστεράς !!! "

Eξαιρετικό το συγκεκριμένο απόσπασμα από τη σημερινή Ελληνοφρένεια όπου σχολιάζεται η παρουσία της "Δημοκρατικής Αριστεράς" στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Αφορμή η παρουσία του Γρηγόρη Ψαριανού στη χθεσινή εκπομπή του Γ. Πρετεντέρη όπου ζήτησε τη συγκυβένηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και μας είπε ότι "Μαζί τα φάγαμε" !!! 

Απότελεσμα; Να αποσπάσει την "τιμητική" επιδοκιμασία της Άννας -διαλύω τη δημόσια παιδεία- Διαμαντοπούλου η οποία είπε:  

"Η ΔΗΜ.ΑΡ πραγματικά σώζει την τιμή της Αριστεράς !!! "

Είναι περισσότερο από εμφανές πια οτι η μεγάλη πολυκατοικία του μαύρου μετώπου πλάι στα αφεντικά τους στην Ευρώπη δεν έχει μόνο μπλε και πράσινους ενοίκους ... 

το βίντεο είναι από το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Ανακοίνωση για την παύση λειτουργίας της ΚΕΑ

Eπειδή με την αρχική μας ανάρτηση ίσως δημιουργήθηκαν παρανοήσεις παραθέτουμε την επίσημη θέση της ΚΕΑ όπως μας ήρθε με email σχετικά με την παύση λειτουργίας της

H συλλογικότητα ΚΕΑ αποφασίζοντας την παύση της λειτουργίας της απέσυρε ταυτόχρονα και την «πρόταση δημιουργίας χώρου διαλόγου και κοινής δράσης των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς» την οποία πρόσφατα διατύπωσε και απηύθυνε ως ΚΕΑ, αφού διαπίστωσε την εξαιρετικά περιορισμένη ανταπόκριση που έλαβε η πρωτοβουλία αυτή. Οποιοδήποτε κείμενο διακινείται από εδώ και στο εξής με την υπογραφή της ουδεμία σχέση έχει με την ΚΕΑ, εφόσον αυτή έπαυσε τη λειτουργία της από την 7^η Νοεμβρίου.

Αυτό σημαίνει οτι η παρακάτω πρόταση έχει πάψει να ισχύει

Πρόταση δημιουργίας χώρου διαλόγου και κοινής δράσης των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς 

Η συνολική δεξιά μετατόπιση του αστικού πολιτικού σκηνικού προς ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που συμπαρασύρει σε δεξιά στροφή τόσο την καθεστωτική όσο και την «αντικαπιταλιστική» αριστερά , δημιουργεί ένα έκδηλο κενό επαναστατικής πολιτικής πρότασης που δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε από μεμονωμένες προσπάθειες κομματικής καθαρότητας που δίνουν –είναι αλήθεια– με τιμιότητα και αυτοθυσία την μάχη την τελευταία τριετία, ούτε από πολύ σημαντικές αλλά πολυδιασπασμένες κινηματικές προσπάθειες που αδυνατούν να συγκροτηθούν σε ενιαίο επαναστατικό κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα επαναστατικής ανατροπής της αστικής-καπιταλιστικής εξουσίας.

Διεθνιστική εκδήλωση - συζήτηση

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τις εξελίξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

7 μ.μ. Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη)

ΔΕΝ συναινούμε στον εθνικισμό

ΔΕΝ πολεμάμε για τα πετρέλαιά τους

ΔΕΝ πληρώνουμε τους εξοπλισμούς

Τον τελευταίο καιρό στην ανατολική Μεσόγειο αναπτύσσεται ο κίνδυνος ενός θερμού πολεμικού επεισοδίου, με αφορμή τις έρευνες που ξεκίνησαν για την ανεύρεση ενεργειακών πόρων. Εθνικιστικές κορώνες, απειλές και πολεμικές ιαχές εκπέμπονται συχνά, με πρωταγωνιστές τις αστικές τάξεις της Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας και Ισραήλ, όσο και τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ- Ρωσία- Βρετανία. Η αιτία της διαμάχης είναι τόσο το μοίρασμα των αναζητούμενων ενεργειακών κοιτασμάτων στην περιοχή όσο και η ηγεμονία στο χώρο της Μεσογείου.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ : Καμιά συναίνεση με τους εκτελεστές των δικαιωμάτων μας

Η εκβιαστική απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της κυβέρνησης και των εκπροσώπων του κεφαλαίου για «εθνική συναίνεση» στην πολιτική του παλιού και των επόμενων –ακόμα αγριότερων- μνημονίων, αποτελεί μια απροκάλυπτη αντιδημοκρατική επιβολή. Η τρόικα και η κυβέρνηση μαζί με την λεηλασία των κοινωνικών δικαιωμάτων επιδιώκουν και την υπονόμευση των δημοκρατικών ελευθεριών, θέλοντας να εντάξουν με το ζόρι όλο το λαό και τις πολιτικές δυνάμεις στο «στρατόπεδο του Μνημονίου».

Οι εργαζόμενοι φυσικά δεν θα βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους. Δεν θα συναινέσουν σε μια πολιτική που τους σπρώχνει στη φτώχεια, στην ανεργία, στην εξαθλίωση, και τους μετατρέπει σε ισόβιους όμηρους των τοκογλύφων – τραπεζών. Εάν το κεφάλαιο επιδιώκει την εθνική συναίνεση στην καταστροφή, οι εργαζόμενοι θα διαμορφώσουν τη δική τους ενότητα, μέσα στο μαζικό λαϊκό κίνημα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επιδρομής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και της άθλιας κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, για την ήττα κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής. 

Για να αυξηθούν οι μισθοί, για δημόσια δωρεάν ποιοτική παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια, για απαγόρευση των απολύσεων και αντιμετώπιση της ανεργίας απαιτείται η διαγραφή του δημόσιου χρέους, η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, η εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό έλεγχο, το πέρασμα στο δημόσιο όλων των υποδομών και των εταιρεία κοινής ωφέλειας (με κατηγορηματική άρνηση κάθε ιδιωτικοποίησης – ξεπουλήματος).

Ψηφίζουμε όπως αγωνιζόμαστε

Φοιτητικές εκλογές: Χρέος της γενιάς μας η ανατροπή!

του Ανδρέα Μπαρδάκου

Μαύρο σε αυτούς που καταστρέφουν το παρόν μας και υποθηκεύουν το μέλλον μας.

Ενα χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την διεθνή καπιταλιστική μαφία των ΕΕ – ΕΚΤ - ΔΝΤ, η ταξική πάλη στην χώρα, οδηγείται σε νέα ανώτερη κλίμακα. Η αδυναμία του εργατικού κινήματος να ορίσει τα δεδομένα και η ανεπάρκεια ως τώρα της Αριστεράς να διατυπώσει ένα σχέδιο αντι-ηγεμονίας απέναντι στην αστική πολιτική είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη, αυτή που κυοφορεί τις ιστορικές εξελίξεις και αναγκαστικά θα ωριμάσει και τον υποκειμενικό παράγοντα, είναι ότι ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια των εργαζόμενων και της νεολαίας αντιλαμβάνονται ότι ο καπιταλισμός δεν θα τους δώσει τίποτα πια από μόνος του, ούτε καν φρούδες ελπίδες, αν δεν του τα πάρουν οι ίδιοι.

Σ’ αυτό το φόντο διεξάγονται στις 18 Μάη οι φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές, ένα σημαντικό πολιτικό ραντεβού για τη σπουδάζουσα νεολαία. Στην μάχη αυτή κάθε πολιτική γραμμή δοκιμάζεται.

Η κυβερνητική ΠΑΣΠ και η «συμπολιτευόμενη» ΔΑΠ με κάθε τρόπο προσπαθούν να μην χρεωθούν την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια που εκφράζεται απέναντι στους πολιτικούς τους φορείς –ΠΑΣΟΚ και ΝΔ- και να αποτελέσουν δύναμη στήριξης για την πολιτική που αυτοί προωθούν. Θέλουν την επόμενη ημέρα των εκλογών να σταλεί μήνυμα επιβεβαίωσης της πολιτικής αυτής που διαλύει τα δικαιώματά της νεολαίας σε εκπαίδευση και εργασία. Το στοίχημα για την αντικαπιταλιστική Αριστερά και την ΕΑΑΚ είναι σε αυτήν την μάχη να εκφραστεί ακριβώς το αντίθετο. Να εκφραστεί με τον πιο σαφή τρόπο η δυσαρέσκεια απέναντι σε αυτή την πολιτική και να μετατραπεί σε υπαρκτή δυνατότητα ρήξης και ανατροπής μέσα από τους συλλογικούς αγώνες του επόμενου διαστήματος.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΗ στις 2μμ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ (έξω από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου)

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ – ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απογυμνωμένη μπροστά στη χρεοκοπία του Μνημόνιου ΔΝΤ-ΕΕ που σπέρνει την εξαθλίωση, την ανεργία και τη φτώχεια και κάτω από το πανικό που τις προκαλούν οι συνεχιζόμενες αντιδράσεις του εργατικού κινήματος, όπως έδειξε και η πετυχημένη Πανεργατική Απεργία στις 11 Μάη, καταφεύγει στην κρατική καταστολή και τη συνεργασία με τις παρακρατικές συμμορίες της Χρυσής Αυγής για να σκορπίσει τον τρόμο στην πόλη μας. Νομίζει πως έτσι θα αποτρέψει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Με τον ίδιο τρόπο που η ΝΔ έφτασε στη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, προκαλώντας την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιτίθεται με μένος κατά των διαδηλωτών και των μεταναστών στο όνομα του «νόμου και της τάξης». «Νόμος και τάξη» για την κυβέρνηση είναι η επιβολή των βάρβαρων μέτρων του Μνημονίου, η πάσει θυσία αποπληρωμή του χρέους προς τους Τραπεζίτες, με το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, πανεπιστημίων, παιδικών σταθμών, την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και του Νερού, την άγρια περικοπή μισθών και συντάξεων, τις μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις και τη μαζική ανεργία. με όλο και πιο εξοντωτικές «θυσίες» που δεν «εξευμενίζουν» αλλά αντίθετα αποθρασύνουν τις «αγορές» να ζητάνε περισσότερα. Σήμερα, φοβούνται τις αντιδράσεις των εργατών και της νεολαίας απέναντι στη βάρβαρη πολιτική τους, γι’ αυτό ξεδιπλώνουν ένα νέο επικίνδυνο σχέδιο καταστολής με αξιοποίηση του παρακράτους, όπως στις εποχές της «Καρφίτσας» της δεκαετίας του ’60.

Την ίδια μέρα που τα ΜΑΤ έστειλαν τον 30χρονο διαδηλωτή στην εντατική μονάδα του Κρατικού της Νίκαιας και δεκάδες άλλους στα νοσοκομεία με ανοιχτά κεφάλια από δολοφονικά χτυπήματα, ταυτόχρονα έδωσαν το πράσινο φως στους φασίστες να ξεκινήσουν, με πρόσχημα την άγρια όσο και ανεξιχνίαστη δολοφονία ενός 44χρονου εργαζόμενου, ένα πολυήμερο πογκρόμ κατά όλων των μεταναστών δολοφονώντας τον μετανάστη  από το Μπαγκλαντές, που βρέθηκε στα Κάτω Πατήσια σε περιοχή «επιτηρούμενη» από φασιστικές συμμορίες με την κάλυψη της ΕΛΑΣ. Την επόμενη μέρα η ΕΛΑΣ συνόδευσε «κινητοποίηση» από την Γ΄ Σεπτεμβρίου και Ηπείρου, στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο 44χρονος, ως το Δημαρχείο: ομάδες της μονάδας ΔΙΑΣ μπήκαν στα στενά πίσω από το Δημαρχείο χτύπησαν μετανάστες και συνόδευαν τους φασίστες σε επιθέσεις  με μαχαίρια και  ρόπαλα κατά μεταναστών, καταστηματαρχών και άλλων, ενώ κατέστρεψαν δέκα καταστήματα. Έφτασαν μάλιστα έξω από το Ίδρυμα Αστέγων για να εμποδίσουν τα συσσίτια προς τους πεινασμένους.

Κι όλα αυτά στο όνομα του 44χρονου νεκρού, που δεν είχε καμία σχέση με τις φασιστικές συμμορίες και το παρακράτος, οι οποίες αποτελούν το απαραίτητο συμπλήρωμα της κρατικής πολιτικής γκετοποίησης του κέντρου της Αθήνας! Η κατάσταση σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας είναι ενορχηστρωμένη: Η γκετοποίηση επιβάλλεται σταδιακά εδώ και πολλά χρόνια από τις πολιτικές των κυβερνήσεων ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με τα κλεισίματα καταστημάτων και  υπηρεσιών, την πλήρη απόσυρση της κρατικής φροντίδας για την κοινωνική ζωή, την κρατική ανοχή σε κάθε είδους ποινικό έγκλημα, πολιτικές που τώρα οξύνονται στο έπακρο με τα μέτρα του Μνημόνιου. Για να έρθει η κρατική καταστολή και η συνεργασία με τις παρακρατικές συμμορίες που εμφανίζονται ως προστάτες και στηρίγματα για την ασφάλεια! Η αύξηση της εγκληματικότητας πηγαίνει χέρι-χέρι με την επιβολή των πολιτικών φτώχειας και εξαθλίωσης. Η Αστυνομία όχι μόνο δεν προσφέρει λύσεις αλλά είναι το εργαλείο για την συνέχιση αυτής της εγκληματικής πολιτικής. Με μακρύ χέρι αυτής της πολιτικής να αποτελεί το παρακράτος που στηρίζεται μάλιστα σε βρόμικα κυκλώματα της νύχτας και του κοινού ποινικού δικαίου. Εμφανίζονται ως «προστάτες¨» στις γειτονιές αυτοί που κάνουν μπίζνες με την εξαθλίωση του κέντρου, πουλάνε προστασία στα μαγαζιά, εκτελούν συμβόλαια θανάτου επί πληρωμή!

Η απάντηση θα έρθει μόνο από τη συλλογική οργάνωση των αγώνων για να σταματήσουμε τις πολιτικές που σκορπάνε τη φτώχεια και σε αυτή τη κατεύθυνση απαιτούμε την κλιμάκωση των απεργιών, των καταλήψεων, των διαδηλώσεων για να υπερασπίσουμε τις ζωές μας και να απαντήσουμε στη υποβάθμιση στις γειτονιές μας. Οι ζωντανές γειτονιές, με συμβίωση όλων, με στήριξη των φτωχών, των άνεργων, των μεταναστών, με συλλογική πάλη για να μην κλείσουν τα σχολεία μας, τα νοσοκομεία μας, οι ελεύθεροι χώροι και οι παιδικές χαρές, είναι η μόνη απάντηση –που δεν θα τη δώσει ούτε το κράτος, ούτε η δημοτική αρχή που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις πολιτικές της καταστολής και του Μνημονίου.

Η κυβέρνηση και ο Δήμος παίζουν το χαρτί του ρατσισμού και στοχοποιούν τους μετανάστες, επιχειρώντας να αποπροσανατολίσουν την οργή που γεννάει η πολιτική τους, προσπαθώντας να δημιουργήσουν έναν εμφύλιο μέσα στην εργατική τάξη και τους φτωχούς. Αυτή την πολιτική αξιοποιούν το ΛΑΟΣ και οι νεοναζί για να οργανώνουν πογκρόμ. Η κυβέρνηση είναι συνένοχη: με τη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στο πλευρό του ΝΑΤΟ και τις ληστρικές επιδρομές του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, είναι συνυπεύθυνη για τα εκατομμύρια κατατρεγμένους από τους πολέμους, τη φτώχεια και τις δικτατορίες αναζητούν τη δυνατότητα να ζήσουν και μεταναστεύουν. Οι ίδιοι εγκληματίες που δολοφονούν εκατομμύρια στην Ασία, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο χτίζουν μια ρατσιστική Ευρώπη-φρούριο, της FRONTEX και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Καρατομούν το δικαίωμα στο άσυλο, δεν νομιμοποιούν τους μετανάστες και τους παραδίδουν στα αδίστακτα κυκλώματα της άγριας εκμετάλλευσης, της μαύρης εργασίας, των αδίστακτων ιδιοκτητών που τους στιβάζουν κατά δεκάδες σε ένα δωμάτιο,  για να θησαυρίζουν χωρίς όρια οι επιχειρηματίες. Μήπως η πορνεία, η διακίνηση ανθρώπων, η «προστασία» στις γειτονιές δεν έχουν την ανοχή και την κάλυψη των ίδιων συμμοριών της ΕΛΑΣ που επιτίθενται στους μετανάστες και βοηθούν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των νεοναζί; Τι άραγε έχει να παρουσιάσει η κυβέρνηση των «σοσια-ληστών» και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ, πέρα από τη συμβολή τους στη διάλυση του κοινωνικού ιστού και στην υπερπροβολή των ιδεών των νοσταλγών του Χίτλερ, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, του φασισμού;

Η απάντηση είναι ο κοινός αγώνας για την αντικαπιταλιστική ανατροπή του Μνημόνιου ΕΕ-ΔΝΤ, για να φύγει η επικίνδυνη κυβέρνηση που υπηρετεί την αποπληρωμή των δανείων της Τρόικα ρημάζοντας τα δικαιώματα όλων μας, για να σταματήσει η κλιμάκωση της καταστολής και η επίθεση της Αστυνομίας με τις ρατσιστικές επιχειρήσεις σκούπα, για να εντοπιστούν, να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι για τις δολοφονικές ρατσιστικές επιθέσεις.

Αγωνιζόμαστε για τη διαγραφή του χρέους, τη εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των Τραπεζών, την απαγόρευση των απολύσεων, να μην περάσουν τα σχέδια διάλυσης της Υγείας και της Παιδείας με τις συγχωνεύσεις καταργήσεις, για άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση των μεταναστών, απόσυρση του ελληνικού στρατού από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κλείσιμο των βάσεων-ορμητήρια θανάτου.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τους φοιτητικούς συλλόγους, όλη την Αριστερά, ντόπιους και μετανάστες, κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων  να ενωθούμε σε ένα κοινό αγώνα για να σταματήσουμε τη βάρβαρη επίθεση και να υπερασπίσουμε τις ελευθερίες όλων κλείνοντας το δρόμο στον επικίνδυνο αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης και της δολοφονικής δράσης των φασιστικών συμμοριών.

Πανεργατική Απεργία 11 Μάη: ένα ακόμα μεγάλο όχι στην αντιλαϊκή πολιτική

Με ωμή βία αντιμετώπισε η κυβέρνηση τους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Σοβαροί τραματισμοί διαδηλωτών από αστυνομικές δυνάμεις στην Αθήνα.  

Με μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις απάντησαν οι εργαζόμενοι στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που μαζί με την ΕΕ, το ΔΝΤ, το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο, επιτίθονται συνολικά και εφ΄ όλης της ύλης στους εργαζόμενους και τη ζωή της πλειοψηφίας του λαού. Η πετυχημένη πανεργατική απεργία και οι συγκεντρώσεις χτυπήθηκαν με πρωτοφανή βαρβαρότητα από τους μηχανισμούς καταστολής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα τον πολύ σοβαρό τραυματισμό διαδηλωτή στο Σύνταγμα και δεκάδες ακόμα τραυματισμούς απεργών διαδηλωτών. Το όργιο αστυνομικής βίας συνεχίστηκε σε πολλούς κεντρικούς δρόμους της Αθήνας με κατά μέτωπο επιθέσεις των ΜΑΤ σε μπλοκ της πορείας και διαδηλωτές. Πολύ μαζικά τα μπλοκ των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, του Συντονισμού και επιτροπών στο Μουσείο, σε αντίθεση με την θλιβερή εικόνα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που δείχνουν να μην μπορούν να συσπειρώσουν ούτε ελάχιστους.

Η κυβέρνηση είναι επικίνδυνη και πρέπει να φύγει άμεσα μαζί με την πολιτική της και τους συμμάχους της. Ανάγκη για συνέχεια και κλιμάκωση, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε κλάδο, κάθε γειτονιά και πόλη, πρίν μας πάρουν νέα μέτρα, πριν κλιμακώσουν την δολοφονική πολιτική τους. Ανατρεπτική κοινή δράση, πολιτικό εργατικό κίνημα ανατροπής και δυνατή αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι τα επείγοντα καθήκοντα για τον κόσμο της δουλειάς.

Συγκέντρωση έξω από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας αυτή την ώρα, όπου χειρουργείται ο σοβαρά τραυματισμένος διαδηλωτής.

Το ΚΚΕ και η κρίση

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Όταν ο Σταύρος Ψυχάρης αποφασίζει, τη στιγμή που πάνω από τη χώρα πλανώνται τα φαντάσματα της οικονομικής κατάρρευσης, της κοινωνικής έκρηξης και της πολιτικής αποσταθεροποίησης, να γράψει κύριο άρθρο στο «Βήμα της Κυριακής» για τον… Μπελογιάννη και τον Πλουμπίδη, κάποιος λόγος σοβαρός πρέπει να συντρέχει. Υπήρχε, βέβαια, μια κάποια αφορμή- η αναμενόμενη έκδοση του δεύτερου τόμου της αναθεωρημένης ιστορίας του ΚΚΕ, το προσχέδιο του οποίου έφτασε στα χέρια του «Βήματος». Η αφορμή αυτή αξιοποιήθηκε για να παρουσιαστεί η πορεία του ελληνικού αριστερού κινήματος υπό το πρίσμα της παμπάλαιας λαθολογίας και πρακτορολογίας. Το γεγονός αυτό πρέπει να σχετίζεται λιγότερο με τα αντικομμουνιστικά σύνδρομα μιας παλιάς καραβάνας της αστικής πολιτικής για ένα αρκετά μακρινό παρελθόν και περισσότερο με τους φόβους των αστικών επιτελείων για την πιθανότητα αναζωπύρωσης των κομμουνιστικών ιδεών στο (όχι μακρινό) μέλλον, υπό την καταλυτική επίδραση της κρίσης.

Δεν είχαμε την τύχη, όπως ο κ. Ψυχάρης, να διαβάσουμε το εν λόγω προσχέδιο πριν από τη δημοσίευσή του. Αν όμως το ΚΚΕ ετοιμάζεται να αποκαταστήσει τη μνήμη του Νίκου Ζαχαριάδη, όπως περιγράφει το ρεπορτάζ του «Βήματος», θα πρόκειται για μια καθόλα δικαιολογημένη (αν και πολύ καθυστερημένη) ηθική επανόρθωση μιας πελώριας ιστορικής αδικίας, η οποία ουδόλως νομιμοποιεί τις χολερικές επιθέσεις του αστικού Τύπου εναντίον του ΚΚΕ. Αυτό που κυρίως ενδιαφέρει, ωστόσο, είναι η πολιτική οπτική υπό την οποία η ηγεσία του ΚΚΕ προετοιμάζεται για την αναψηλάφηση της ιστορίας του- αναψηλάφηση, που δεν περιορίζεται στον Ζαχαριάδη και στην υπόθεση Μπελογιάννη/ Πλουμπίδη, αλλά θίγει όλη την περίοδο του αντιφαστιστικού αγώνα, της ΕΑΜικής Αντίστασης και του εμφυλίου, μέχρι τη διάσπαση του 1968. Κοιτάζει κανείς με νέο μάτι το παρελθόν, όταν θέλει να χαράξει μια άλλη γραμμή για το μέλλον, κι αυτό φαίνεται να το συμμερίζονται οι συγγραφείς του πονήματος, όταν γράφουν (και πάλι, αν είναι σωστό το ρεπορτάζ του «Βήματος») ότι η ιστορία του ΚΚΕ εξετάζεται ως ιστορία της στρατηγικής του, από την οποία απορρέουν όλες οι πολιτικές επιλογές του.

Απόφαση του Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εξελίξεις και την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

Mε το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα, τον «Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης» και το «Σύμφωνο για το Ευρώ» επιδιώκεται η διάσωση και ενίσχυση του ρόλου και των κερδών του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του μεγάλου πολυεθνικού κεφαλαίου μέσα από ένα νέο πανευρωπαϊκό παροξυσμό αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών.

Για την Ελλάδα, που παρά τα αλλεπάλληλα εξοντωτικά όσο και αποτυχημένα «Μνημόνια» θεωρείται ήδη μια χρεοκοπημένη χώρα, αυτό μεταφράζεται σε νέα ακόμη πιο βάρβαρα μέτρα που θα ανακοινωθούν, με νέες περικοπές μισθών, ακόμη περισσότερες απολύσεις στο δημόσιο, με γενικευμένη εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ, με πλήρη ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις, με όρους πρωτοφανούς αυταρχισμού, ενώ συνεχίζεται η επένδυση στο ρατσισμό και την ξενοφοβία.Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με τη ΝΔ, συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική επίθεση του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των «πρόθυμων» αραβικών χωρών και της Αφρικανικής Ένωσης κατά της Λιβύης, για τον έλεγχο της αγοράς και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Λιβύης, την τρομοκράτηση και τον έλεγχο του κύματος των εξεγέρσεων και των επαναστατικών γεγονότων των αραβικών λαών, αλλά και κάθε αντίστασης στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, για την ανακατανομή των «αγορών εργασίας».

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, το μήνυμα της ελπίδας στέλνουν οι αγώνες που είναι σε εξέλιξη από τους εργαζόμενους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, ενάντια στις συγχωνεύσεις και περικοπές στα σχολεία, ενάντια στις απολύσεις στα ΜΜΕ, ο ηρωικός αγώνας της Κερατέας, τα πρώτα σκιρτήματα του νεολαιίστικου κινήματος, ο αγώνας των μεταναστών, οι αντιστάσεις στις φασιστικές συμμορίες.

1ο Φεστιβάλ ΕΑΑΚ Ηρακλείου

Σας καλούμε στο πρώτο πολιτικό-πολιτιστικό φεστιβάλ της ΕΑΑΚ Ηρακλείου.
 

Σάββατο 7 και Κυριακή 8 Μάη

Τοποθεσία: Πύλη Βιττούρι (ανηφόρα απέναντι απο Άγαλμα Βενιζέλου)

Θέλοντας να συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας στην ανάταση των αγώνων της τοπικής κοινωνίας και έχοντας ως στόχο να γνωστοποιήσουμε τις θέσεις, τις ιδέες και την κουλτούρα μας, διοργανώνουμε το πρώτο διήμερο φεστιβάλ πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων στις 7 και 8 Μάη. Θέλουμε οι δύο αυτές μέρες να αποτελέσουν σημείο συνάντησης, συζήτησης και ενημέρωσης φοιτητών, μαθητών, εργαζομένων, όλων εκείνων που αντιδρούν και αντιστέκονται στην κρίσιμη αυτή περίοδο που είναι γεμάτη κινδύνους και δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα πολλές δυνατότητες. Να δώσουμε μαζί τον αγώνα για μια διαφορετική ζωή και κοινωνία που οραματιζόμαστε!!!

Πρόγραμμα:
 

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΗ

Εκδήλωση: "20 χρόνια ΕΑΑΚ"
Συναυλία: Picos Apicos & Pina Coladas, Σπύρος Γραμμένος

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΗ  

Εκδήλωση: "Η νικηφόρα προοπτική των κινημάτων στην εποχή της κρίσης"
Συναυλία: Yalanzi, Γιάννης Παξιμαδάκης, Κωστής Αβυσσινός

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ένας χρόνος μνημόνιο – ένας χρόνος κοινωνικής λεηλασίας

Η εκ νέου επιβεβαίωση, από τα χείλη του … «γιατρού» Στρος Καν, ότι ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του προετοίμαζε μήνες, με υπόγειες διαπραγματεύσεις την προσφυγή στο μηχανισμό ΕΕ – ΔΝΤ, αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι η ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση και η τρόικα, αποτελεί συνειδητή ταξική επιλογή με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τραπεζιτών – τοκογλύφων και του κεφαλαίου, ελληνικού και διεθνούς. 

Η διαρκώς ψευδόμενη κυβέρνηση έχει πολιτικά χρεοκοπήσει, ενώ αποτυγχάνει πλήρως και όσον αφορά τους διακηρυγμένους στόχους του Μνημονίου, δηλαδή την αντιμετώπιση του χρέους και του ελλείμματος. Την ώρα που κάνει στάση πληρωμών στον ελληνικό λαό και τις κοινωνικές υποδομές, καταβάλλοντας τα τοκοχρεολύσια στους «δανειστές», προετοιμάζει μια αναδιάρθρωση του χρέους, που θα φέρει νέα δεινά στους εργαζόμενους, στους μισθούς και τις συντάξεις, ενώ απειλεί κυριολεκτικά να διαλύσει τα ασφαλιστικά ταμεία. 

Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του Μνημονίου μέσω ενός κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, γίνεται ολοένα και πιο καθαρό πως μόνο η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης μπορεί να διασώσει τους εργαζόμενους από τον κοινωνικό μεσαίωνα διαρκείας. Σήμερα, το μεγάλο ζητούμενο, στο οποίο πρέπει να συμβάλλει η Αριστερά με την ανατρεπτική της κοινή δράση, είναι ένας παλλαϊκός ξεσηκωμός, ένα μαζικό κίνημα ριζοσπαστικό, που θα σαρώσει τις δυνάμεις του συστήματος και θα ξεπεράσει από τα κάτω τη συμβιβασμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.  

Για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής, της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κάθε επίδοξου διαχειριστή.

Η αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις, τις συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων, τις απολύσεις συμβασιούχων ξεδιπλώνεται, ωστόσο απαιτείται ένα συνολικό πρόγραμμα αντικαπιταλιστικής ανατροπής με κεντρικούς άξονες: 

- Μη αναγνώριση - διαγραφή του χρέους, καμιά αναδιάρθρωση. 

- Κατάργηση του Μνημονίου και όλων των νόμων και ρυθμίσεων που επιβλήθηκαν απ’ αυτό. 

- Όχι στο Σύμφωνο για το Ευρώ, έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ. 

- Λεφτά για μισθούς, παιδεία, υγεία, κοινωνικές ανάγκες και όχι για τόκους, όπλα, επιδοτήσεις στο κεφάλαιο και ρατσιστικές εκστρατείες κατά των μεταναστών. 

- Καμιά εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ στη Β. Αφρική, την Μ. Ανατολή, την Ασία. Κλείσιμο των βάσεων.

- Κάτω η κυβέρνηση της εξαθλίωσης και της ψευτιάς, όχι σε κάθε κυβέρνηση και στο πολιτικό σύστημα των μεγάλων συμφερόντων, εμπρός για ένα εργατικό και παλλαϊκό κίνημα επιβολής των συμφερόντων των εργαζομένων. 

Η απεργία της 11^ης Μάη θα αποτελέσει ένα βήμα για την αντεπίθεση του κινήματος.  

Αθήνα 5 Μάη 2011

Εκδήλωση για το χρέος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Περιστερίου

προβολη+συζήτηση για την κρίση από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ Περιστερίου 

H τοπική επιτροπή Περιστερίου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σας προσκαλεί στην εκδήλωση/συζήτηση, μαζί με προβολή του ντοκυμαντέρ Deptocracy. Στη εκδήλωση θα γίνει συζήτηση γύρω από τα πραγματικά αίτια της κρίσης, τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά επίσης θα γίνει η αναζήτηση της απάντησης, από αριστερή κι αντικαπιταλιστική σκοπιά, για την διαγραφή του χρέους, και όχι των δικαιωμάτων μας.

Σας περιμένουμε όλους, το Σάββατο 7 Μαΐου, στις 7:00 μ.μ, στο Στέκι της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου (Σαρανταπόρου 74, κοντά στο ΙΚΑ Περιστερίου)

Ανακοίνωση-καταγγελία της ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τους τραμπούκους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και τα γεγονότα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών

Την Πέμπτη 5 Μαΐου, 80 τραμπούκοι της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ επιτέθηκαν με πρωτοφανή βιαιότητα(πέτρες, κράνη) ενάντια σε μέλη της ΕΑΑΚ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μελών της ΕΑΑΚ, τρεις εκ των οποίων κατέληξαν στο νοσοκομείο.

Στόχος της επίθεσης ήταν η φίμωση του σχήματος ΡΑΦ-ΕΑΑΚ στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και η καταστροφή του χώρου παρέμβασής του. Αποτελεί συνηθισμένη φασιστική πρακτική της ΔΑΠ, η οποία γνωρίζοντας ότι οι πολιτικές της θέσεις είναι ενάντια στα συμφέροντα των φοιτητών, υιοθετεί ένα μοντέλο συνδικαλισμού που προωθεί την απάθεια μέσω πελατειακών σχέσεων και την παθητική αποδοχή μεταρρυθμίσεων που διαλύουν τη φοιτητική καθημερινότητα, την εργασιακή προοπτική και συνολικά το παρόν και το μέλλον των φοιτητών. Η ΔΑΠ δε διστάζει, μάλιστα, να «διασφαλίσει» αυτήν την ομαλότητα ακόμα και με τραμπουκισμούς.

Η επίθεση αυτή δεν ήταν τυχαία. Η ΔΑΠ όπως και η κυβερνητική ΠΑΣΠ έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελούν τους εγγυητές της εφαρμογής των αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Οι παρακρατικές μέθοδοι της ΔΑΠ πάνε χέρι-χέρι με τις πολιτικές θέσεις της και στοχεύουν στη διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και στην τρομοκράτηση κάθε ριζοσπαστικής αγωνιζόμενης φωνής.

Το φοιτητικό κίνημα δεν τρομοκρατείται και δεν καταστέλλεται από αυτές τις πρακτκές. Όπως η ΕΚΟΦ δεν απέτρεψε την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73, όπως η δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα δεν έβαλε φραγμό και την ανατροπή, τελικά, του νόμου Κοντογιαννόπουλου, έτσι και τώρα αύτες οι πρακτικές και οι τραμπούκοι της δεξιάς που τις υλοποιούν, θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει. Το φοιτητικό κίνημα, περιφρουρημένο οργανωτικά και πολιτκά, θα αποτελέσει πυροδότη αγωνιστικών διεργασιών για όλη την κοινωνία και σε σύνδεση με το εργατικό και ευρύτερο λαϊκό κίνημα θα συμβάλλει στη μη κατάθεση του νόμου Διαμαντοπούλου και την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και των πολιτκών τους εκφραστών.

Ε.Α.Α.Κ. σε ΑΕΙ-ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Φεστιβάλ στο ΤΕΙ Πειραιά

Συνάδελφοι, μαθητές, εργαζόμενοι, άνεργοι

Βρισκόμαστε ήδη ένα χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου και η  ληστρική επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου, του ΔΝΤ και της ΕΕ συνεχίζουν να μας βυθίζουν  στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση, ρημάζοντας το μέλλον των εργαζόμενων και της νεολαίας, γυρνώντας αιώνες πίσω ολόκληρη την κοινωνία,.   Μια νεολαία που καλείται να σπουδάσει στο σχολείο των εξετάσεων και των ταξικών φραγμών, στο πανεπιστήμιο της αγοράς των λίγων και εκλεκτών για να βγει στην ανεργία, την ελαστική εργασία και την ανασφάλεια. Το ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ είναι εικόνα από το μέλλον της γνώσης και των εργασιακών σχέσεων που μας ετοιμάζουν! Με τους καθηγητές απλήρωτους και την θηλιά του χρέους και του μνημονίου να διαλύουν την εκπαιδευτική διαδικασία του ΤΕΙ. Αυτή την εκπαίδευση ονειρεύονται με τα υπόλοιπα ΤΕΙ  κ’ ΑΕΙ να παίρνουν σειρά στις συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα, ανοίγοντας τον δρόμο για την εφαρμογή του νέου ν.πλαίσιο. Βορά στις ορέξεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των υποστηρικτών του δεν γίνονται μόνο οι σχολές αλλά και τα σχολεία ,τα νοσοκομεία, τα λιμάνια ξεπουλώντας όλο τον δημόσιο πλούτο, στον όνομα της κρίσης που αυτοί δημιούργησαν, πετώντας τα βάρη στις πλάτες του λαού.
Υπάρχει και άλλος δρόμος! Ο δρόμος του αγώνα, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Ο δρόμος  που δείχνουν οι μάχες που δίνονται, από τις μεγάλες απεργιακές διαδηλώσεις μέχρι τις μικρές μάχες του ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ σπουδαστών κ καθηγητών ενάντια στο ξεπούλημα του ΤΕΙ.  
Απέναντι στον μονόδρομο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας εμείς πρέπει να προτάξουμε τον δικό μας μονόδρομο, των συλλογικών-νικηφόρων αγώνων. Με ένα φοιτητικό κίνημα ξανά στο προσκήνιο μέσα από συλλογικές διαδικασίες- Γενικές Συνελεύσεις, που θα γίνει ο πυροκροτητής νέων κοινωνικών εξελίξεων με κέντρο τους ίδιους τους σπουδαστές και τους εργαζόμενους ενάντια στο κοινωνικό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν. 
Με τις αναζητήσεις των εργαζόμενων και των φοιτητών που βρήκαμε μπροστά μας, θέλουμε να ξαναβρεθούμε στο  διήμερο πολιτικό-πολιτιστικό φεστιβάλ της «εργατικής πρωτομαγιάς». Να βρεθούν οι ριζοσπαστικές θεωρητικές αναζητήσεις -τα ρεύματα του κινήματος-με την  νεολαία της αμφισβήτησης και τα πρωτοπόρα κομμάτια του λαού. Με μια διαφορετική πολιτική-πολιτιστική πρόταση έξω από το κέρδος και τον ανταγωνισμό, ανεξάρτητη από «σπόνσορες», με συζητήσεις, προβολές, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις…

….....με την ελπίδα να ξαναπιάσουμε το νήμα της συλλογικών πολιτικών αγώνων που απαιτεί η εποχή μας εντός και εκτός ΤΕΙ!!!

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ, ΔΙΕΚΔIΚΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ!

Το ΝΑΡ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ του ΓΡΑΦΕΙΟΥ της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ

 

Α. Νέα κατάσταση - Αναγκαία η ανασυγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Δύο χρόνια μετά τη συγκρότησή της η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει κατακτήσει ένα θετικό και διακριτό ρόλο στο κίνημα και την ταξική πάλη, μια σημαντική συνεισφορά στην κατεύθυνση του πόλου της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς, δημιουργώντας ένα πιο ευνοϊκό πεδίο για μετατοπίσεις προς τα αριστερά, για να γονιμοποιηθούν οι ιδέες της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης.

 

Η θετική απήχηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλεται στο γεγονός ότι η προγραμματική -πολιτική κατεύθυνσή της εκφράστηκε, με τις όποιες αντιφάσεις, σε μάχιμη πολιτική γραμμή ανατροπής της αντεργατικής εκστρατείας του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του. Το πρόγραμμά της επικοινώνησε με τη λαϊκή συνείδηση και την εμπειρία του κινήματος και έδωσε απαντήσεις από αντικαπιταλιστική ανατρεπτική σκοπιά στα επίδικα ζητήματα του κινήματος και της πολιτικής διαπάλης. Αυτό βοήθησε να αξιοποιηθούν και να εκφραστούν πολιτικά τα αντικαπιταλιστικά σχήματα, οι κινήσεις πόλης, η ΕΑΑΚ, αλλά και άλλες κατακτήσεις στο κίνημα, όπως ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τη συγκρότηση, την παρέμβαση-συμβολή της στο κίνημα και τη θετική εκλογική της παρουσία έχει κατακτήσει, πλέον, διακριτό ρόλο στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι. Αυτό φαίνεται από την κλιμακούμενη, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, αντιπαράθεση των αστικών μνημονιακών δυνάμεων απέναντι στην αντικαπιταλιστική εργατική πολιτική στα ζητήματα του χρέους, της κρίσης, της ΕΕ κ.λπ. Φαίνεται, επίσης, από την κριτική, την πολεμική, ακόμα και την επίθεση των άλλων αριστερών δυνάμεων (κυρίως του ΚΚΕ) και του αυτόνομου και αντιεξουσιαστικού χώρου, απέναντι στο πρόγραμμα, την τακτική και τη λειτουργία της. Αλλά και από την προσπάθεια του ΣΥΝ να επιδράσει στο διευρυνόμενο και πολιτικά αναπτυσσόμενο αντικαπιταλιστικό δυναμικό με την «επίθεση ενότητας» πάνω σε ελάχιστο πλαίσιο.

Οι επιτυχίες αυτές ήρθαν κυρίως στην προηγούμενη περίοδο, που σφραγίστηκε από την όξυνση της ταξικής πάλης και την πολιτική αντιπαράθεση, με κύρια στοιχεία: Όξυνση του προβλήματος «χρέος» και -στο όνομα αυτού- επιβολή του Μνημονίου, πρώτες φάσεις της κρίσης στις ΗΠΑ και στην ευρωζώνη-ΕΕ, ανάπτυξη εργατικών λαϊκών αγώνων, ανάπτυξη βαθύτερων προβληματισμών-συζητήσεων για το κίνημα και την Αριστερά, τις δυνατότητες και όριά τους.

Προκήρυξη του ΝΑΡ για την εργατική πρωτομαγιά 2011

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

 

ΜΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΑΞΙΚΟ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

 

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι και νέες

 

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη και τη νεολαία αντιμέτωπες με μια νέα ομοβροντία αντεργατικών μέτρων και υπέρ του κεφαλαίου, στο όνομα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του «Σύμφωνου για το Ευρώ». Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και ολόκληρη η Ιερή Συμμαχία θέλουν να επιβάλλουν ένα Μνημόνιο για πάντα, δήθεν για να αποφύγουν την πτώχευση της χώρας, την ίδια στιγμή που ρίχνουν στην πτώχευση εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους. Οι περικοπές μισθών, ο ακρωτηριασμός δικαιωμάτων, οι απολύσεις, η επιβολή ελαστικής εργασίας, η ανεργία και η νέα φτώχεια, γίνονται το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αποκαλύπτουν πια ότι το έλλειμμα και το χρέος -για τα οποία έγιναν υποτίθεται όλα αυτά- αυξάνονται. Ότι, το Μνημόνιο έγινε όχι «για να σωθεί η πατρίδα», αλλά για να σωθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο από την κρίση τους, με τη συντριβή των κοινωνικών δικαιωμάτων.