H "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ" για το Πολυτεχνείο

Το Πολυτεχνείο πιο επίκαιρο από ποτέ!

Απρίλιος του 1967. Τα τανκς στους δρόμους. Δικτατορία. Η εξουσία περνάει στο στρατό και την αστυνομία. Βασιλεύει ο φόβος παντού. Τα πάντα απαγορεύονται. Οι πολίτες δεν έχουν πια δικαιώματα. Κάποιοι όμως αποφασίζουν να μη σκύψουν το κεφάλι. Αντιστέκονται, προσπαθούν να σπάσουν τον τρόμο με προκηρύξεις, συνθήματα στους τοίχους, ακόμα και με βόμβες. Το καθεστώς αντιδρά με φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορίες. Παρά τον τρόμο που κυριαρχεί, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω.

Τη χούντα που υπήρχε τότε, τη ζούμε και σήμερα, ακόμα και αν γίνονται εκλογές και δεν υπάρχουν τανκς και στρατιωτικός νόμος.

Το σύνθημα "ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" του Πολυτεχνείου, είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ!

Σε περικύκλωση των Προπυλαίων καλούν τα μέλη Δ.Ε.Π. Φιλοσοφικής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με απόφαση του Συλλόγου Διδακτικού Προσωπικού της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., την οποία υιοθέτησε η 4η Πανελλαδική Συνάντηση Συλλόγων Δ.Ε.Π., διοργανώνεται εκδήλωση για την προάσπιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου με το σχηματισμό ανθρώπινης αλυσίδας από τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας γύρω από το Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου (Προπύλαια) και την παράλληλη διανομή έντυπου υλικού για την ενημέρωση της κοινής γνώμης την

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011, ώρα 12.00 το μεσημέρι. 

«Φοιτητές είχαν να φάνε 2 μέρες»

ΣΟΚ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΤΕΙ ΛΑΜΙΑΣ

Σοκάρει η δήλωση στην «Ε» του προέδρου του ΤΕΙ Λαμίας, Σταύρου Καρκάνη: «Μου είπαν φοιτητές ότι είχαν να φάνε δύο ημέρες...». Η δήλωση αυτή έγινε μετά την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να περικόψει τα κονδύλια που χορηγούσε αποκλειστικά για τη σίτιση των σπουδαστών στη Φοιτητική Λέσχη.

Η απόφαση προβλέπει ότι από τους περίπου 2.500 σπουδαστές που τρώνε στη Λέσχη πρέπει ο αριθμός αυτός να μειωθεί κατά 1.000 - 1.200 σπουδαστές με καθαρά κριτήρια οικονομικής οικογενειακής κατάστασης. Τον κ. Καρκάνη επισκέφτηκε σήμερα αντιπροσωπεία του συλλόγου σπουδαστών και του ζήτησε να αντληθούν κονδύλια από άλλους λογαριασμούς, ώστε να μη μειωθεί ο αριθμός των σπουδαστών που θα σιτίζονται στο φοιτητικό εστιατόριο.

"Νέο Λύκειο" και κρίση του σχολείου

του Παναγιώτη Σωτήρη

Τα όχι και τόσο νέα υλικά του "Νέου Λυκείου" 

Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το σχέδιο για το «Νέο Λύκειο», που θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της όλης «μεταρρυθμιστικής» προσπάθειάς του.

Το πρώτο πράγμα που εντυπωσιάζει στις σχετικές ανακοινώσεις είναι η συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστεί μια «μαγική εικόνα» για την κατάσταση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Υποστηρίζεται ότι υπάρχει πλεόνασμα προσωπικού, η καλύτερη αναλογία μαθητών ανά εκπαιδευτικό και πληθώρα σχολικών μονάδων, παραβλέποντας τα πραγματικά ελλείμματα προσωπικού και υποδομών που υπάρχουν. Η κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος μετράται κυρίως ως αποτυχία των μαθητών να έχουν επιδόσεις στις εξετάσεις, θεωρώντας τη βαθμολογική επίδοση σε ανταγωνιστικούς διαγωνισμούς δείκτη μόρφωσης. Η υψηλή συγκέντρωση μαθητών στα Γενικά Λύκεια παρά στα Τεχνικά χαρακτηρίζεται ως αδυναμία, παραβλέποντας τα προβλήματα της τεχνικής εκπαίδευσης και των προοπτικών της που οδηγούν στο μειωμένο σχετικό κύρος της. Η καταφυγή των μαθητών στα φροντιστήρια και στο υπερβολικό διάβασμα διεκτραγωδείται, παραβλέποντας ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα της σύνδεσης ενός μορφωτικά ελλειμματικού Λυκείου με ένα ανταγωνιστικό σύστημα πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Η επέλαση της ακαδημαϊκής αποικιοκρατίας

του Παναγιώτη Σωτήρη

Όταν το Υπουργείο Παιδείας δυσκολεύεται να βρει συνομιλητές και συμπαραστάτες στο εσωτερικό των Πανεπιστημίων, με την εξαίρεση συγκεκριμένων κύκλων καθηγητών, που εξαιτίας είτε καταναγκαστικού εκσυγχρονισμού είτε εμμονικής αντιπάθειας στη συλλογική δράση πάντοτε χειροκροτούν τις πρωτοβουλίες του, λογικό είναι να στραφεί στο εξωτερικό.
Έτσι φτιάχτηκε η περιβόητη «Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση», αποτελούμενη από πανεπιστημιακούς που, όπως φαίνεται και από τα βιογραφικά τους που παρατίθενται στο τέλος, έχουν όλες και όλοι διακριθεί στην εμπέδωση του τεχνοκρατικού επιστημονισμού, της νεοφιλελεύθερης επιχειρηματικής αντίληψης για την ανώτατη εκπαίδευση και της λογική του σύγχρονου ακαδημαϊκού μάνατζμεντ. Άλλωστε, όταν αναφέρονται στις αξίες που πρέπει να προάγει η ανώτατη εκπαίδευση, προτάσσουν την επιχειρηματικότητα ενώ παραλείπουν τη δημοκρατία.
Η ίδια η έκθεση, η οποία δεν συντάχτηκε καν από το σύνολο των μελών της επιτροπής – προφανώς κάποιοι είχαν άλλα σημαντικότερα πράγματα να κάνουν –, αποπνέει πρώτα από όλα ουσιώδη άγνοια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, πέραν μιας εξωτερικής «τουριστικής» γνώσης. Επιπλέον, απηχεί όλο το φάσμα μιας αποικιοκρατικής λογικής που θεωρεί πως ούτως ή άλλως η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση θα ήταν παρωχημένη, δεν είχε την ορθή «κοινωνική και πολιτική κουλτούρα» και δεν παρακολουθούσε τις εξελίξεις των υπολοίπων χωρών. Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε με μια εκσυγχρονισμένη αναπαραγωγή της μυθολογίας περί της «καθυστερημένης» Ελλάδας.
Ενδεικτική της ιδιαίτερης μεροληψίας των συντακτών της Έκθεσης είναι η πρωτοφανής εκτίμηση ότι οι πανεπιστημιακοί χώροι δεν είναι ασφαλείς και η σχετική μομφή προς τους Πρυτάνεις ότι εφόσον δεν επιτρέπουν την απρόσκοπτη εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Είναι προφανής εδώ η εχθρότητά τους προς τα μαζικά κινήματα που αντιμετωπίζονται ως «στοιχεία που επιδιώκουν την πολιτική αστάθεια» και η προτίμησή τους προς επιτηρούμενα και αστυνομοκρατούμενα ιδρύματα, στα οποία προφανώς και θα έχει πλήρως καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο.
Όσο για την πολιτική ουδετερότητα της προσέγγισης αυτή αποτυπώνεται στην ολόθερμη υποστήριξή τους προς το πρόγραμμα κοινωνικής καταστροφής που εφαρμόζει η κυβέρνηση σήμερα στο πλαίσιο του Μνημονίου, το οποίο εξυμνούν ως τη μόνη απάντηση στην κρίση.
Οι προτάσεις που κάνουν αρθρώνουν τον πυρήνα μιας ακραίας λογικής πλήρους μετάλλαξης της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Ως προς τη διοίκηση η πρόταση είναι η κατάργηση κάθε έννοιας δημοκρατικής αυτοδιοίκησης προς όφελος των περιβόητων «συμβουλίων διοίκησης» που θα είναι απρόσβλητα από τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας και η λογική των πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων που θα λειτουργούν ως μάνατζερ και θα έχουν τον τελικό λόγο για όλες τις σημαντικές αποφάσεις.
Κάθε διαδικασία εκλογής από την ακαδημαϊκή κοινότητα προτείνεται να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ειδικές επιτροπές που θα επιλέγουν είτε τα στελέχη της διοίκησης είτε το διδακτικό προσωπικό, ενώ την ίδια στιγμή απαξιώνεται κάθε έννοια μαζικής φοιτητικής συμμετοχής. Ουσιαστικά, το πρότυπο διοίκησης δεν είναι πλέον η ακαδημαϊκή συνέλευση, αλλά το διοικητικό συμβούλιο μιας μεγάλης επιχείρησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η λέξη εκλογή έχει σχεδόν παντού αντικατασταθεί από τη λέξη επιλογή.
Ως προς τα προγράμματα σπουδών πέραν του μηρυκάζουν τις γνωστές αναφορές στο αναγκαίο υψηλό επίπεδο, υπογραμμίζουν την ευελιξία, που είναι ο τρέχων ευφημισμός για την αποδιάρθρωση των πτυχίων, αλλά και την ανάγκη πιστοποίησης, δηλαδή πλήρους συμμόρφωσης με την αγοραία αντίληψη περί αναγκαίου περιεχομένου των σπουδών. Άλλωστε, και στα προγράμματα σπουδών τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να έχουν, κατά τους συντάκτες της έκθεσης, οι πρυτάνεις – μάνατζερ.
Εξίσου επιθετική είναι και η στάση τους απέναντι στο θέμα της αξιολόγησης. Προτιμούν μάλιστα να αναφέρονται σε λογοδοσία και μέτρηση ακαδημαϊκών υποθέσεων. Αυτό απηχεί την αντίληψη ότι τα πανεπιστήμια, στο πρότυπο και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να κρίνονται με βάση μετρήσιμους, ποσοτικοποιημένος στόχους και από αυτό να εξαρτάται η χρηματοδότησή τους, μια λογική που οδηγεί νομοτελειακά στο μαρασμό μεγάλου μέρους των ιδρυμάτων.
Τέλος, η καινοτομία που προτείνουν είναι η εισαγωγή και στην Ελλάδα των διετών περιφερειακών κολεγίων που θα προσφέρουν ουσιαστικά μεταλυκειακή επαγγελματική κατάρτιση. Είναι μια πρόταση την οποία είχε κάνει και ο υφυπουργός Πανάρετος, ο οποίος μάλιστα είχε στοχοποιήσει τα ΤΕΙ και τα περιφερειακά ΑΕΙ ως υποψήφια γι’ αυτή την υποβάθμιση. Και εδώ έχουμε να κάνουμε με πρόταση ρητής απαξίωσης μεγάλου μέρους της ανώτατης εκπαίδευσης αλλά και του φοιτητικού πληθυσμού.
Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι η έκθεση αυτή ούτε αποτίμηση και εκτίμηση της πραγματικής κατάστασης και των προβλημάτων της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης είναι, ούτε και συγκεκριμένη πρόταση. Η βασική της λειτουργία είναι να συντηρήσει ένα κλίμα ιδεολογικής τρομοκρατίας, να παρουσιάσει κάθε αντίδραση στις μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας ως παρωχημένη ανορθογραφία, να προσδώσει το κύρος μιας «επιτροπής σοφών» στην επιχείρηση μετάλλαξης του δημόσιου πανεπιστημίου. Δείχνει, ταυτόχρονα, ότι κάθε άλλο παρά διαλλακτικό θα είναι το Υπουργείο Παιδείας, όταν τελικά καταθέσει το νέο νόμο. Ιδού λοιπόν ένας λόγος παραπάνω για να βγει επιθετικά μπροστά το πανεπιστημιακό κίνημα αποδομώντας το νεοφιλελεύθερο κυνισμό που διαλύει σήμερα το δημόσιο πανεπιστήμιο, ανασημασιοδοτώντας την δημόσια δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση ως κοινωνικό αγαθό συνώνυμο με την δημοκρατία, την κριτική σκέψη, την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα και, βέβαια, διαλέγοντας το δρόμο της αποφασιστικής αγωνιστικής σύγκρουσης με τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές.

πηγή: alfavita.gr

ΣΥΜΠΛΟΚΕΣ ΣΤΟ "ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ" ΜΑΤ-ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

ΜΕ ΜΠΟΥΝΙΕΣ ΚΑΙ ΜΑΤ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ "ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ" Η ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ 

Συμπλοκές στην Πανεπιστημίου έξω από το Μετρόπολις λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, όπου είχαν συγκεντρωθεί άνδρες των ΜΑΤ προκειμένου να διαλύσουν με τον πιο βάναυσο τρόπο ομάδες μαθητών, καθηγητών και γονέων που διαμαρτύρονται ακόμα και τώρα για...
την ατυχέστατη πρωτοβουλία της Αννας Διαμαντοπούλου να διοργανώσει με επιλεγμένους μαθητές, εκδήλωση για το «Νέο σχολείο». Τελικά μετά από δυναμική παρέμβαση των συγκεντρωθέντων και αφού έπεσε ξύλο και μπουνίδι η υπουργός κατάφερε να πανηγυρίσει για το νέο σχολείο της με 3 μόλις μαθητές από τους 30 που συγκέντρωσε από 3-4 σχολεία στο Metropolis της Πανεπιστημίου 54. Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτύρονται για τις συγχωνεύσεις των σχολείων και την αντιεκπαιδευτική και μνημονιακή πολιτική του υπουργείου Παιδείας.

Μια συμφωνία με τον διάβολο για την παιδεία

Ανοιχτή επιστολή από τον καθηγητή Βιοχημείας του πανεπιστημίου Brandeis, Gregory A. Petsko, προς τον πρόεδρο του αμερικανικού πανεπιστημίου State University of New York at Albany, George M. Philip, αναφορικά με την απόφαση του τελευταίου να καταργήσει όλους τους τομείς ανθρωπιστικών και κλασικών σπουδών του πανεπιστημίου, στις αρχές του ακαδημαϊκού έτους 2010/11.

Αγαπητέ πρόεδρε Φίλιπ,

Υποθέτω πως το τελευταίο πράγμα που θέλετε αυτή τη στιγμή είναι τα παράπονα κάποιου, που δε σχετίζεται με το πανεπιστήμιο, σχετικά με την απόφασή σας. Αν υποστηρίξετε πως δεν μπορώ να γνωρίζω πραγματικά όλες τις πτυχές του ζητήματος, από τη στιγμή που δεν έχω καμία σχέση με το State University, δε θα διαφωνήσω. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω κάτι τέτοιο να περάσει έτσι, απλά, χωρίς να διατυπώσω τη γνώμη μου. Τουλάχιστον πιστεύω πως, όταν τελειώσω, θα είστε σε θέση να καταλάβετε το γιατί.
Πριν από λίγο καιρό ανακοινώσατε την κατάργηση των τμημάτων Γαλλικών, Ιταλικών, Κλασσικών, Ρωσικών και Θεατρικών Σπουδών. Αναφέρατε πολλούς λόγους για την απόφασή σας, μεταξύ των οποίων και το γεγονός πως πλέον «συγκριτικά, εγγράφονται λιγότεροι φοιτητές σε αυτά τα προγράμματα». Φυσικά η απόφασή σας ήταν επίσης, και ίσως κατά κύριο λόγο, μια απόφαση μείωσης κόστους - στην πραγματικότητα δηλώσατε πως αυτή η απόφαση μπορεί να μην ήταν αναγκαία αν το πολιτειακό νομοθετικό σώμα είχε εγκρίνει ένα νομοσχέδιο το οποίο θα επέτρεπε στο πανεπιστήμιό σας να ορίσει το ποσό των διδάκτρων του. Τέλος, υποστηρίξατε πως οι ανθρωπιστικές σπουδές απομυζούσαν πόρους από το ίδρυμα σε αντίθεση με τις θετικές επιστήμες, οι οποίες φέρνουν χρήμα με τη μορφή χορηγιών και συμβολαίων.
Ας εξετάσουμε λεπτομερώς τόσο αυτά όσο και άλλα σημεία της αιτιολόγησής σας γιατί νομίζω πως, αν το κάνουμε, θα γίνει ξεκάθαρο πως τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται έχουν κάποιες σημαντικές πτυχές οι οποίες δεν καλύπτονται στην ανακοίνωσή σας. Πρώτα απ΄ όλα το ζήτημα των εγγραφών. Είμαι σίγουρος πως σχετικά λιγότεροι φοιτητές παρακολουθούν μαθήματα σε αυτά τα αντικείμενα όπως όντως δηλώσατε. Δεν θα ήταν πολλοί ούτε και την εποχή που ήμουν εγώ φοιτητής, αν τα πανεπιστήμια δεν απαιτούσαν από τους φοιτητές να επιλέγουν μαθήματα από μια ευρεία γκάμα ακαδημαϊκών αντικειμένων (ανθρωπιστικές σπουδές, κοινωνικές επιστήμες, καλές τέχνες, φυσικές επιστήμες ) καθώς και να αποκτήσουν επάρκεια σε τουλάχιστον μια ξένη γλώσσα. Βλέπετε, ο λόγος για τον οποίο οι σχολές των ανθρωπιστικών σπουδών έχουν χαμηλό ποσοστό εγγραφών δεν είναι επειδή οι φοιτητές σήμερα τρελαίνονται για μαθήματα πιο σχετικά με το αντικείμενό τους, είναι το ότι διοικητικά στελέχη σαν κι εσάς, καθώς και το υποτακτικό διδακτικό προσωπικό, έχετε σταματήσει να θέτετε ως προαπαιτούμενο την ευρεία επιλογή μαθημάτων και έχετε επιτρέψει στους φοιτητές να επιλέγουν τα δικά τους ακαδημαϊκά προγράμματα - κάτι που θεωρώ πως ακυρώνει τελείως το καθήκον του πανεπιστημιακού προσωπικού ως διδάσκοντες και μέντορες. Μπορείτε να επιλύσετε το πρόγραμμα των εγγραφών άμεσα με το να θεσπίσετε ένα βασικό υποχρεωτικό πρόγραμμα σπουδών το οποίο θα περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος μαθημάτων.
Οι νέοι άνθρωποι, σε μεγάλο βαθμό, δεν έχουν ακόμα αποκτήσει τη σοφία εκείνη, η οποία θα τους παρείχε τη δυνατότητα να επιλέγουν ελεύθερα χωρίς να κάνουν λανθασμένες επιλογές. Στην πραγματικότητα χωρίς σοφία είναι δύσκολο για όλους τους ανθρώπους να επιλέξουν ελεύθερα. Νομίζω πως πουθενά αλλού δεν έχει παρουσιαστεί αυτή την ιδέα καλύτερα, από το πέμπτο κεφάλαιο του σημαντικού έργου του Ντοστογιέφσκι Οι Αδερφοί Καραμαζόφ, στην παραβολή του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Στην παραβολή αυτή ο Χριστός επιστρέφει στη γη και συγκεκριμένα στη Σεβίλη στην εποχή της Ιεράς Εξέτασης. Πραγματοποιεί αρκετά θαύματα αλλά συλλαμβάνεται από τους Ιεροεξεταστές και καταδικάζεται να καεί στην πυρά. Ο Μέγας Ιεροεξεταστής Τον επισκέπτεται στο κελί του για να του πει πως η Εκκλησία δεν Τον χρειάζεται πλέον. Το σημαντικό τμήμα του κειμένου είναι το σημείο όπου ο Ιεροεξεταστής του εξηγεί γιατί. Ο Ιεροεξεταστής λέει πως ο Ιησούς αρνήθηκε τους τρεις πειρασμούς του Σατανά στην έρημο για χάριν την ελευθερίας αλλά πιστεύει πως ο Ιησούς έχει κρίνει λανθασμένα την ανθρώπινη φύση. Με το να δώσει στους ανθρώπους το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής ο Χριστός καταδίκασε την ανθρωπότητα σε μια ζωή μαρτυρίου. Μονάχα αυτό το κεφάλαιο, το οποίο βρίσκεται σε ένα αρκετά μεγαλύτερο βιβλίο, αποτελεί από μόνο του ένα από τα μεγαλύτερα έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Θα βρίσκατε πολλά μέσα σε αυτό που θα σας έκαναν να προβληματιστείτε. Είμαι σίγουρος πως το διδακτικό προσωπικό του τμήματος Ρωσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου σας θα σας μιλούσε με χαρά για αυτά τα ζητήματα - εάν είχατε τμήμα Ρωσικών Σπουδών, κάτι που φυσικά πλέον δεν έχετε.
Έπειτα υπάρχει το ερώτημα για το αν η απραξία του πολιτειακού νομοθετικού σώματος δεν σας έδωσε άλλη επιλογή. Είμαι σίγουρος πως είναι σοβαρά τα προβλήματα που έχετε να αντιμετωπίσετε στον προϋπολογισμό σας. Είναι σίγουρα σοβαρά και στο Πανεπιστήμιο Brandeis όπου εργάζομαι. Και εμείς επίσης αναγκαστήκαμε να λάβουμε κρίσιμες στρατηγικές αποφάσεις καθώς τα έσοδά μας δεν ήταν πλέον σε θέση να καλύψουν τα έξοδα. Αλλά αποφύγαμε τα δρακόντεια -και αυταρχικά - μέτρα σας και μια ομάδα του τμήματός μας, με τη βοήθεια όλων των μερών του πανεπιστημίου, κατάφερε να επεξεργαστεί ένα σχέδιο με το οποίο μπορούμε να κάνουμε περισσότερα με λιγότερους πόρους. Δε λέω πως μπορούν όλες οι λεπτομέρειες της λύσης που επιλέξαμε να ταιριάξουν στο ίδρυμά σας αλλά η διαδικασία σίγουρα θα μπορούσε. Διοργανώσατε μια συνάντηση στην πόλη αλλά ήταν για να συζητήσετε το σχέδιό σας και όχι για να αφήσετε το πανεπιστήμιο να δημιουργήσει το δικό του. Και οργανώσατε τη συνάντηση αυτή μια Παρασκευή βράδυ, μια μέρα που λίγοι φοιτητές ή διδακτικό προσωπικό θα μπορούσαν να παρευρεθούν. Για να υπερασπιστείτε τη θέση σας είπατε πως ήταν μια ακατάλληλη στιγμή και υποστηρίξατε πως «υπήρχε περιορισμένη διαθεσιμότητα μεγάλων κατάλληλων χώρων». Το βρίσκω ιδιαίτερα απροσδόκητο αυτό. Αν ο Πρόεδρος του Brandeis ήθελε άμεσα μια αίθουσα διδασκαλίας τότε θα έβρισκε μία. Υποθέτω δεν έχετε πολύ επιρροή στο πανεπιστήμιό σας.
Μου φαίνεται πως ο τρόπος με τον οποίο διαχειριστήκατε την κατάσταση δε θα μπορούσε να αποξενώσει περισσότερο σχεδόν τους πάντες στην πανεπιστημιούπολη σας. Στη θέση σας θα έκανα το παν για να το αποφύγω αυτό. Δε θα ήθελα να καταλήξω στον 9ο λάκκο του 8ου Κύκλου της Κόλασης, όπου ο Δάντης, ο μεγάλος ιταλός ποιητής του 14ου αιώνα, τοποθέτησε εκείνους που σπέρνουν τη διχόνοια. Εκεί, καθώς αγωνίζονται να βγουν από το λάκκο για όλη την αιωνιότητα, ένας δαίμονας διαμελίζει τα σώματά τους, όπως αυτοί διαμέλισαν άλλους όσο ζούσαν.
Η Κόλαση είναι το πρώτο βιβλίο της Θείας Κωμωδίας του Δάντη, ένα από τα σημαντικότερα έργα του ανθρώπινου πνεύματος. Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορείτε να διδαχθείτε από αυτό σε σχέση με την αδυναμία και την απερισκεψία του ανθρώπου. Το διδακτικό προσωπικό του τμήματος Ιταλικών Σπουδών θα χαιρόταν να σας αποκαλύψει τα μυστικά του - αν είχατε τμήμα Ιταλικών Σπουδών, κάτι που φυσικά πλέον δεν έχετε.
Και αλήθεια πιστεύετε πως εκείνο το διδακτικό και διοικητικό προσωπικό που επικρότησε τη ρεαλιστική στάση σας (κατά ένα μέρος, πιστεύω, επειδή ένιωσαν ανακούφιση που δεν χτύπησε για αυτούς η καμπάνα) θα σας στηρίξει με την ίδια θέρμη στο μέλλον; Μου έρχεται στο νου ο μύθος του Αισώπου με τους ταξιδιώτες και την αρκούδα: δύο άνδρες περπατούσαν μέσα στο δάσος όταν ξαφνικά μια αρκούδα πετάχτηκε μέσα από τα δέντρα. Ο ένας από τους ταξιδιώτες έτυχε να βρίσκεται μπροστά, οπότε έπιασε το κλαδί ενός δέντρου, σκαρφάλωσε και κρύφτηκε ανάμεσα στα φύλλα. Ο άλλος, ο οποίος βρισκόταν αρκετά πίσω, έπεσε , ακίνητος, με το πρόσωπο του μέσα στο χώμα. Η αρκούδα ήρθε δίπλα του, έβαλε το ρύγχος της στο αυτί του και άρχισε να τον μυρίζει. Αλλά τελικά με ένα βρυχηθμό η αρκούδα γύρισε και έφυγε γιατί οι αρκούδες δεν αγγίζουν ψόφιο κρέας. Τότε ο συνταξιδιώτης του κατέβηκε από το δέντρο και πήγε δίπλα του και τον ρώτησε γελώντας: «Τι ψιθύρισε η αρκούδα στο αυτί σου;» «Μου είπε ποτέ να μην εμπιστεύεσαι ένα φίλο που σε εγκαταλείπει την ώρα που τον έχεις ανάγκη».
Ήταν ο πρώτος μύθος που έμαθα και αποτελεί ένα σημαντικό μάθημα για τη ζωή για κάθε πρωτοετή φοιτητή κλασσικών σπουδών. Υπάρχουν εκατοντάδες ακόμα μύθοι του Αισώπου, εξίσου απολαυστικοί - και διαφωτιστικοί. Το διδακτικό προσωπικό του τμήματος Κλασσικών Σπουδών με χαρά θα σας μιλούσε γι΄ αυτούς - αν είχατε τμήμα Κλασσικών Σπουδών, κάτι που φυσικά πλέον δεν έχετε.
Όσο για το επιχείρημα πως οι ανθρωπιστικές σπουδές δεν φέρνουν χρήματα, υποθέτω είναι αλήθεια, αλλά μου φαίνεται πως αποτελεί εσφαλμένη αντίληψη η ιδέα πως ένα πανεπιστήμιο θα πρέπει να λειτουργεί σαν επιχείρηση. Δε λέω πως δε θα πρέπει να έχει συνετή διαχείριση, αλλά η ιδέα πως κάθε πανεπιστήμιο θα πρέπει να αυτοσυντηρείται είναι μια ιδέα που έρχεται σε σύγκρουση με τον ίδιο τον ρόλο του πανεπιστημίου. Φαίνεται πως εκτιμάτε προγράμματα σχετικά με την επιχειρηματικότητα - και πρακτικά μαθήματα τα οποία μπορεί να παράγουν καινοτόμο έργο για το οποίο θα έχετε την πνευματική ιδιοκτησία - περισσότερο από «παλιομοδίτικα» προγράμματα σπουδών. Αλλά τα πανεπιστήμια δεν είναι μόνο για να ανακαλύπτουν και να κεφαλαιοποιούν τη νέα γνώση. Οφείλουν επίσης να διατηρούν τη γνώση από το να χαθεί στο πέρασμα του χρόνου και αυτό είναι κάτι το οποίο απαιτεί χρηματική επένδυση. Υπάρχουν καλοί λόγοι οι οποίοι μπορούν να δείξουν πως αυτό που φαίνεται απαρχαιωμένο σήμερα μπορεί να αποκτήσει ζωτική σημασία στο μέλλον. Θα σας δώσω δύο παραδείγματα. Το πρώτο είναι η επιστήμη της ιολογίας, η οποία τη δεκαετία του ΄70 ξεψυχούσε καθώς ο κόσμος είχε πειστεί πως οι μολυσματικές ασθένειες δεν αποτελούσαν πλέον σημαντικό πρόβλημα υγείας στον ανεπτυγμένο κόσμο, ενώ άλλα αντικείμενα έρευνας, όπως η μοριακή βιολογία, ήταν περισσότερο «σέξι». Έπειτα, στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 ένα μικρό προβληματάκι με το όνομα AIDS έγινε το πιο σημαντικό αντικείμενο προβληματισμού στον κόσμο σχετικά με την υγεία. Ο ιός που προκαλεί το AIDS αρχικά απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε από τα Εθνικά Ιδρύματα Υγείας των ΗΠΑ και το Ινστιτούτο Παστέρ στη Γαλλία, επειδή ήταν από τα λίγα εκείνα ιδρύματα τα οποία διατηρούσαν ακόμα εύρωστα προγράμματα ιολογίας. Ίσως το δεύτερο παράδειγμά μου να σας είναι πιο οικείο. Οι σπουδές Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένων σπουδών όπως αυτών της Αραβικής και Περσικής γλώσσας, ήταν ένα ελάχιστα «καυτό» αντικείμενο σπουδών στις περισσότερες πανεπιστημιουπόλεις τη δεκαετία του ΄90. Έπειτα ήρθε η 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Ξαφνικά όλοι συνειδητοποίησαν πως χρειαζόμαστε περισσότερο κόσμο που να είναι σε θέση να καταλαβαίνει το τι γίνεται σε εκείνο το μέρος του πλανήτη και, κυρίως, να κατανοεί τη μουσουλμανική κουλτούρα. Εκείνα τα πανεπιστήμια τα οποία διατήρησαν τα τμήματα Μεσανατολικών Σπουδών, ακόμα και στη φάση που είχαν μειωμένα ποσοστά εγγραφών, ξαφνικά απέκτησαν τεράστια σημασία. Εκείνα τα οποία δεν είχαν... υποθέτω αντιλαμβάνεστε.
Γνωρίζω πως ένα από τα επιχειρήματά σας είναι πως δε γίνεται ένα μέρος να προσπαθεί να κάνει τα πάντα. Λέτε: «Ας αφήσουμε άλλα ιδρύματα να έχουν σημαντικά προγράμματα Κλασσικών και Θεατρικών Σπουδών, εμείς θα εστιάσουμε στο να προετοιμάσουμε φοιτητές για τον πραγματικό κόσμο». Λοιπόν, θέλω να πιστεύω πως ήδη σας έδειξα πως ο πραγματικός κόσμος είναι αρκετά ευμετάβλητος στο τι χρειάζεται. Ο καλύτερος τρόπος για να είναι ο κόσμος προετοιμασμένος για το ξαφνικό σοκ που μια αλλαγή μπορεί να προκαλέσει είναι να έχει μια παιδεία όσο το δυνατόν ευρύτερη, γιατί αυτό που σήμερα βρίσκεται σε τέλμα μπορεί να αποτελέσει το καυτό αντικείμενο του αύριο. Και η διεπιστημονική έρευνα, η οποία είναι στη μόδα αυτόν τον καιρό, είναι δυνατή μόνο όταν ο κόσμος δεν έχει πολύ εξειδικευμένη εκπαίδευση. Αν τίποτα από αυτά δε σας πείθει τότε είμαι πρόθυμος να σας επιτρέψω να μετατρέψετε το ίδρυμα σας σε ένα μέρος το οποίο ειδικεύεται στην παροχή εξειδικευμένης γνώσης, αλλά μόνο αν πάψετε να το αποκαλείτε πανεπιστήμιο και να χαρακτηρίζετε τον εαυτό σας Πρόεδρό του. Βλέπετε, η αγγλική λέξη university (πανεπιστήμιο) προέρχεται από τη λατινική «universitas» η οποία αναφέρεται στο «σύνολο». Δεν μπορείτε να είστε ένα πανεπιστήμιο χωρίς να έχετε ένα ακμαίο πρόγραμμα ανθρωπιστικών σπουδών. Θα πρέπει να χαρακτηρίσετε το ίδρυμά σας ως μια εμπορική σχολή ή, ίσως, μια επαγγελματική σχολή, αλλά όχι ως πανεπιστήμιο. Όχι πλέον.
Αδυνατώ πλήρως να δεχτώ πως δεν είχατε άλλη εναλλακτική. Είναι δουλειά σας ως Πρόεδρος να βρίσκετε τρόπους επίλυσης των προβλημάτων οι οποίοι δεν απαιτούν τον ακρωτηριασμό υγιών τμημάτων. Ο Βολτέρος είπε πως κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να αντισταθεί στην επίθεση της δημιουργικής σκέψης. Ο Βολτέρος, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Φρανσουά Μαρί Αρουέ, είχε πολλά ζουμερά, πνευματώδη και λαμπρά πράγματα να πει. (η αγαπημένη μου φράση του είναι εκείνη που λέει πως «ο Θεός είναι ένας κωμικός που παίζει για ένα κοινό το οποίο φοβάται να γελάσει»). Πολλά από αυτά που έγραψε θα σας είναι χρήσιμα. Είμαι σίγουρος πως το διδακτικό προσωπικό του τμήματος Γαλλικών Σπουδών θα χαιρόταν να σας αποκάλυπτε τα μυστικά των γραπτών του - αν είχατε τμήμα Γαλλικών Σπουδών, κάτι που φυσικά πλέον δεν έχετε.
Υποθέτω δε θα έπρεπε να με εκπλήσει το γεγονός ότι έχετε δυσκολία να αντιληφθείτε τη σημασία της διατήρησης προγραμμάτων σπουδών τα οποία δεν είναι στη μόδα ή δίνουν την εντύπωση «νεκρών» αντικειμένων. Από το βιογραφικό σας βλέπω πως δεν έχετε διδακτορικό ή κάποιο αντίστοιχο πτυχίο και δεν έχετε διδάξει ποτέ πραγματικά ούτε έχετε κάνει έρευνα σε κάποιο πανεπιστήμιο. Ίσως το δικό μου παρελθόν να σας φανεί ενδιαφέρον. Ξεκίνησα για ένα πτυχίο στις Κλασσικές Σπουδές (classics major). Σήμερα είμαι καθηγητής Βιοχημείας και Χημείας. Από όλα τα μαθήματα που παρακολούθησα κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μου σπουδών εκείνα που με ωφέλησαν περισσότερο κατά τη διάρκεια της καριέρας μου σαν επιστήμονα ήταν τα μαθήματα στις κλασσικές σπουδές, στις καλές τέχνες, στην ιστορία, την κοινωνιολογία και την αγγλική λογοτεχνία. Αυτά τα μαθήματα δε με βοήθησαν απλά να εκτιμήσω περισσότερο την κουλτούρα μου, με βοήθησαν ακόμα στο να σκέφτομαι, να αναλύω και να γράφω καλύτερα. Κανένα από τα μαθήματα θετικών επιστημών δε μου το προσέφερε αυτό.
Ένα από τα πράγματα που κάνω σήμερα είναι να γράφω μια μηνιαία στήλη σχετικά με την επιστήμη και την κοινωνία. Το κάνω αυτό πάνω από μια δεκαετία και με χαρά μπορώ να πω πως φαίνεται να αρέσει σε μερικούς ανθρώπους. Αν έτυχε να καταλήξω σε κάποιες διορατικές παρατηρήσεις σας διαβεβαιώ πως αυτό οφείλεται τελείως στο γεγονός πως παρακολούθησα ανθρωπιστικές σπουδές και στην αγάπη μου για την τέχνη.
Ένα από τα πράγματα για τα οποία έχω γράψει είναι ο τρόπος με τον οποίο η γονιδιωματική αλλάζει τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Η ικανότητά μας να ελέγχουμε το ανθρώπινο γονιδίωμα πρόκειται να θέσει μερικά από τα πιο δύσκολα ερωτήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας μέσα στις επόμενες δεκαετίες, μεταξύ των οποίων και το ερώτημα του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Αυτό δεν είναι μόνο ένα ερώτημα που αφορά την επιστήμη, είναι ένα ερώτημα η απάντηση του οποίου απαιτεί τη συμβολή διαφορετικών σφαιρών ανθρώπινης σκέψης μεταξύ των οποίων -και κυρίως- τη συμβολή των ανθρωπιστικών σπουδών. Η επιστήμη η οποία μένει ανεπηρέαστη από την ανθρώπινη καρδιά και το ανθρώπινο πνεύμα είναι στείρα, ψυχρή και εγωκεντρική. Είναι επίσης χωρίς φαντασία: κάποιες από τις καλύτερες επιστημονικές μου ιδέες προήλθαν από σκέψη και διάβασμα πάνω σε πράγματα τα οποία φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη. Αν έχω δίκιο στο ότι το ερώτημα σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος θα αποτελέσει το κεντρικό ζήτημα της εποχής μας, τότε τα πανεπιστήμια που είναι καλύτερα εξοπλισμένα για να το αντιμετωπίσουν, σε όλες τις πτυχές του, θα είναι τα πιο σημαντικά ιδρύματα ανώτερης εκπαίδευσης στο μέλλον. Μόλις κάνατε σαφές το ότι το δικό σας δε θα ανήκει σε αυτά.
Κάποιοι από τους υποστηρικτές σας ισχυρίζονται πως όλο αυτό είναι ένας θαυμάσιος ελιγμός από την πλευρά σας - ένας εξαίσιος πολιτικός ελιγμός ο οποίος στοχεύει να σοκάρει το νομοθετικό σώμα ώστε να δώσει στο ίδρυμά σας αρκετούς πόρους ώστε να διατηρηθούν σε λειτουργία τα τμήματα. Αυτή θα ήταν σίγουρα μια μακιαβελική κίνηση (άλλος ένας σημαντικός συγγραφέας, αλλά και πάλι, δε θα έχετε τμήμα Ιταλικών Σπουδών για να μιλήσει γι΄ αυτόν) αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα ήταν έξυπνη κίνηση. Αν σκοπεύατε σε κάτι τέτοιο θα έπρεπε να είχατε διοργανώσει τη συνάντηση στην πανεπιστημιούπολη όταν όλοι όσοι σχετίζονται με το πανεπιστήμιο θα μπορούσαν να παρευρεθούν, σε ένα μέρος που θα μπορούσε να έρθει ο τύπος. Αυτός είναι ο τρόπος για να πιέσετε ένα μάτσο πολιτικούς. Διακηρύσσετε τη δράση σας στα σκαλιά της πολιτειακής βουλής, δεν το ψιθυρίζετε στα κλεφτά μέσα στη νύχτα όταν το ίδρυμα δεν ασχολείται καν.
Όχι, νομίζω απλά προσπαθούσατε να ισοσκελίσετε τον προϋπολογισμό σας σε βάρος τμημάτων που τα θεωρείτε αδύναμα., παρωχημένα και ανίσχυρα. Νομίζω πως με τον καιρό θα ανακαλύψετε πως έχετε συνάψει μια φαουστική συμφωνία. Φάουστ είναι ο τίτλος ενός χαρακτήρα από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Γκαίτε. Γράφτηκε περίπου το 1800 αλλά ακόμα προσελκύει το μεγαλύτερο κοινό από κάθε άλλο θεατρικό έργο που ανεβαίνει στη Γερμανία. Είναι η ιστορία ενός διανοούμενου που κάνει μια συμφωνία με τι διάβολο. Ο διάβολος του υπόσχεται πως θα εκπληρώσει κάθε του επιθυμία για όσο ζει. Σε αντάλλαγμα ο διάβολος θα πάρει... ε, εντάξει είμαι σίγουρος πως ξέρετε πως λειτουργούν αυτές οι συμφωνίες. Αν είχατε ένα τμήμα Θεατρικών Σπουδών, κάτι που φυσικά δεν έχετε, θα μπορούσατε να τους ζητήσετε να ανεβάσουν μια παράσταση του έργου για να δείτε τι γίνεται στη συνέχεια. Έχει τρομακτικά μεγάλη σχέση με τη δική σας κατάσταση. Βλέπετε, ο Γκαίτε πίστευε πως ο άνθρωπος δεν θα έχει κανένα κέρδος αν πουλήσει την ψυχή του ακόμα και για όλα τα πλούτη του κόσμου. Αυτή είναι όλος ο κόσμος, Πρόεδρε Φίλιπ, και όχι κάποιος ισοσκελισμένος προϋπολογισμός. Αν και, για να είμαι δίκαιος, δεν έχετε πουλήσει τη ψυχή σας. Μόνο τη ψυχή του ιδρύματός σας.

Με (όχι και τόσο ιδιαίτερη) εκτίμηση,
Gregory A. Petsko

Πηγή: genomebiology.com

Η μετάφραση έγινε από τον Μιχάλη Ζωντό, για το μεταφραστικό project του Tvxs.

Για τις ανακοινώσεις περί το «Νέο Λύκειο»

Αθήνα, 31-3-2011

Δεν υπήρξε Εξεταστικό σύστημα, τα τελευταία τριάντα χρόνια, που να μην περιλάμβανε στην Εισηγητική του Έκθεση ως στόχους και ως δικαιολογητικό λόγο της θέσπισής του: τον περιορισμό της παραπαιδείας, την αντικειμενική και αξιοκρατική επιλογή των μαθητών, την ισότητα ευκαιριών, το άνοιγμα των πανεπιστημίων, το τέλος του «ασφυκτικού εναγκαλισμού» του Λυκείου από τις απαιτήσεις των εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, την φραστική καταδίκη της έμφασης στην απομνημόνευση. Τα αποτελέσματα των «υποσχετικών» τα γνωρίζουμε σήμερα πολύ καλά. 

Ωστόσο το Υπουργείο Παιδείας δεν έχασε την ευκαιρία, στο πλαίσιο των ανακοινώσεων για το «Νέο Λύκειο», να φρεσκάρει τις ίδιες υποσχετικές, με στόχο την εξαπάτηση της κοινής γνώμης που αγκομαχά από τα ανοιχτά ρήγματα του σημερινού σχολείου, ρήγματα τα οποία έχουν σκάψει οι ίδιοι οι σημερινοί επίδοξοι «μεταρρυθμιστές». Οι ίδιοι που έκλεισαν σε μια νύκτα 1050 σχολεία πάντα στο πλαίσιο του συνθήματος «Πρώτα ο μαθητής».

Να το ξεκαθαρίσουμε κι ας μην υπάρχει καμιά αυταπάτη: Αυτό που θα αντιμετωπίσουν πρώτα οι μαθητές τον Σεπτέμβριο θα είναι ένα φθηνό Λύκειο, με περισσότερους μαθητές στην τάξη, χωρίς Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη (ΠΔΣ), με εκπαιδευτικούς πιεσμένους από τη μείωση των μισθών και την δραματική αλλαγή των εργασιακών τους σχέσεων, χωρίς νέα βιβλία, με εξαιρετικά περιορισμένες λειτουργικές δαπάνες, και με ένα ωρολόγιο πρόγραμμα υποταγμένο πλήρως στο νέο σύστημα εισαγωγής που ψώνισε το Υπουργείο Παιδείας από τα καλάθια προσφορών των χρησιμοποιημένων και αποτυχημένων συστημάτων πρόσβασης.

Το «νέο Λύκειο» είναι μια παραλλαγή του παλιού Κλασικού – Πρακτικού με στοιχεία δεσμών και του Εθνικού Απολυτηρίου που είχε εξαγγελθεί την περίοδο 2005/6. Ουσιαστικά έχουμε μια αναδιάταξη του ωρολογίου προγράμματος η οποία εξυπηρετεί το νέο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα οι όροι και οι προϋποθέσεις εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ όχι μόνο δεν υπόσχονται άμβλυνση των φροντιστηρίων αλλά αντίθετα λιπαίνουν το έδαφος για νέες αποικίες φροντιστηρίων στο Α΄ Πανεπιστημιακό έτος.

Όποιος έχει μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του, μπορεί εύκολα να καταλάβει ότι το «νέο Λύκειο» λιπαίνει το έδαφος για ένταση των ταξικών φραγμών, για διαφοροποίηση των προγραμμάτων σπουδών, για αποσπασματικότητα των γνώσεων που οδηγεί στην απομόρφωση. 

Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι μαθητές, ο εργαζόμενος λαός οφείλει να αντιμετωπίσει ενωτικά και αγωνιστικά το νέο αυτό συντριπτικό χτύπημα στη δημόσια εκπαίδευση και να το ανατρέψει. Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Εκπαιδευτικών Δ.Ε. θα συμβάλουν σε αυτή την κατεύθυνση. 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ 

ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

Η κυβέρνηση υλοποιώντας την πολιτική που υπαγορεύουν τράπεζες, κεφάλαιο και τρόικα, αφού ισοπέδωσε όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων και κάθε έννοια κοινωνικού κράτους, τώρα δίνει τα ρέστα της διαλύοντας τη δημόσια και δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες της. Στα πλαίσια της ολομέτωπης επίθεσης που διεξάγεται με τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις γυμνασίων και λυκείων, το εσπερινό λύκειο και πολλά άλλα σχολεία στην περιοχή μας (εργατούπολη με πολλούς μαθητές να δυσκολεύονται να πληρώσουν φροντιστήρια για να αναπληρώνουν τη γνώση που δεν θα παίρνουν στο «νέο σχολείο») βρίσκονται στο στόχαστρο. Διατάχτηκε το κλείσιμο και η συνένωση 18 δημοτικών και 17 γυμνασίων και λυκείων. Για όσους δε γνωρίζουν, ο δήμος μας είναι ο 4^ος πληθυσμιακά μεγαλύτερος δήμος της χώρας. Θέλουν να φτιάξουν σχολεία μάζας, σχολεία-φυλακές με κακοπληρωμένους καθηγητές που δε θα μπορούν να κάνουν σωστό μάθημα, με «μεγάλα» τμήματα και «μικρή» Παιδεία. Πώς είναι δυνατό να επιτελείται το παιδαγωγικό και μορφωτικό έργο, όταν μέσα σε μια αίθουσα θα υπάρχουν 30 μαθητές; Με την απόφαση για τις συγχωνεύσεις και όλα αυτά που περιλαμβάνει το «νέο σχολείο» της Διαμαντοπούλου, ο χρόνος μετάβασης και αποχώρησης πολλαπλασιάζεται δραματικά και αν αυτό συνδυαστεί με τις αυξήσεις στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών μας πετάει έξω απ΄το σχολείο! Κάνουν ακόμα πιο δύσκολη για μας τη πρόσβαση στα πανεπιστήμια (τα οποία χτυπιούνται επίσης) μας κλείνουν τη πόρτα για μια καλύτερη ζωή και μας αφαιρούν το δικαίωμα στην ελπίδα. 

Γ. Ρούσης: Η Πανσπουδαστική προχωρά σε διάσπαση στα Πανεπιστήμια - Πισώπλατο χτύπημα κατά του φοιτητικού κινήματος

του Γιώργου Ρούση

Εδώ και λίγες Κυριακές είχα σχολιάσει τη στάση του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια, υποστηρίζοντας ότι φέρει βαρύτατες ευθύνες για το γεγονός ότι δεν κουνιέται φύλλο, τη στιγμή που βρισκόμαστε απέναντι στην κορύφωση της επίθεσης κατά του δημοσίου πανεπιστημίου.

Την προηγούμενη Κυριακή δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» μια σχετική ανακοίνωση της ΚΝΕ δίχως μάλιστα, περιέργως, να προσδιορίζεται ποιο όργανό της την εξέδωσε. Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί ένα βαρυσήμαντο κείμενο ιστορικής σημασίας για το ίδιο το ΚΚΕ και την αριστερά γενικότερα.

Πρόκειται για το πλέον σημαντικό κομματικό ντοκουμέντο, μετά το τελευταίο συνέδριο του κόμματος. Και όχι τυχαία, αναφέρομαι στο κόμμα και όχι στην νεολαία του διότι είμαι βέβαιος ότι αυτή η ανακοίνωση-απόφαση βγήκε καθ' υπαγόρευση του πρώτου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ Π.Ε. KAI Δ.Ε.ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

Με μια μαζική κινητοποίηση μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών απάντησε το εκπαιδευτικό κίνημα στην αντιεκπαιδευτική και αντιπαιδαγωγική πολιτική της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατάργηση – συγχώνευση - υποβιβασμό 1500 περίπου σχολείων σε όλη την χώρα.
Στην Αθήνα, σε μια γεμάτη παλμό συγκέντρωση, μαζική αντιπροσωπεία διαδηλωτών από μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης απαίτησε συνάντηση με τον περιφερειακό διευθυντή Αττικής κ. Κουμέντο. Ο περιφερειακός διευθυντής, αφού αρχικά αρνήθηκε να συναντηθεί με τους συγκεντρωμένους, επιδιώκοντας μια τυπική συνάντηση με ολιγομελή αντιπροσωπεία, αναγκάστηκε, κάτω από το βάρος των αποδοκιμασιών και της επιμονής των συγκεντρωμένων να αποδεχτεί τη συνάντηση.

Γράφουν προϊστορία στην εκπαίδευση με σχολεία- μαμούθ

της Άννας Ανδριτσάκη

Έρευνα της «Ε» στην Αθήνα  αποκαλύπτει  συγχωνεύσεις σε υδροκέφαλα σχολικά συγκροτήματα με πληθυσμό άνω των 750 μαθητών και κτίρια-καραμπόλα σε αποστάσεις τριών και τεσσάρων χιλιομέτρων

Την ώρα που το υπουργείο Παιδείας επιμένει να υποστηρίζει πως «η επόμενη σχολική χρονιά θα ξεκινήσει με σχολεία εύρωστα που θα προσφέρουν περισσότερα στη μάθηση», η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ χειρότερη.

Ξεσηκωμός στο 3ο Λύκειο Περιστερίου Την ώρα που το υπουργείο δηλώνει κατηγορηματικά πως οι συγχωνεύσεις δεν θα οδηγήσουν σε σχολεία-μαμούθ, ούτε θα αναγκάσουν τους μαθητές σε μεγάλες μετακινήσεις, μια επιτόπια έρευνα σε περιοχές της Αθήνας αποτελεί αδιάσειστη διάψευση: Τεράστια σχολικά συγκροτήματα με πληθυσμό πάνω από 750 μαθητές, συγχωνεύσεις που εξαντλούν η μία μετά την άλλη το όριο των 400 μαθητών και μεταφορές μονάδων τρία και τέσσερα χιλιόμετρα πιο μακριά.

Είναι βέβαιο πως τα σχολεία που επισκέφθηκε η «Ε» σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας και πέριξ αυτού, δεν αποτελούν οδηγό για το «νέο σχολείο» που ευαγγελίζεται το υπουργείο Παιδείας. Δεν περιλαμβάνονται όμως ούτε στις ελάχιστες -μόλις έξι πανελλαδικώς- εξαιρέσεις των μεγάλων σχολείων που κατά επίσημη διαβεβαίωση «ξεπερνούν τους 400 αλλά όχι τους 500 μαθητές», ούτε και στα εν γένει «μικρολάθη» που δέχεται να διορθώσει το υπουργείο. Σε ποιους καταλόγους και σε ποια μοντέλα σύγχρονων σχολείων ανήκουν; Εκτός κι αν πρόκειται για μεγάλα λάθη...

Επιχειρούν να αλλάξουν το DNA του δημόσιου σχολείου

του Χρήστου Κάτσικα 

Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΛΛΑΖΕΙ DNA

Αν υπήρχε διαγωνισμός για εκείνους που άλλαζαν με την πιο μεγάλη μαεστρία το νόημα των λέξεων και των εννοιών, τότε το πρώτο βραβείο θα έπρεπε να απονεμηθεί στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Αυτή η ηγεσία, βαδίζοντας στα χνάρια της επικοινωνιακής πολιτικής της Κυβέρνησης, ονομάζει τη συγχώνευση των σχολείων παιδαγωγικό μέτρο, τη διάλυση των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών εκσυγχρονισμό, την προσαρμογή του σχολείου στη λογική των δεξιοτήτων πρόοδο, την ιδιωτικοποίηση του Πανεπιστημίου φυσικό φαινόμενο, όπως λίγο πριν βάφτισε τη μείωση των μισθών αποτελεσματική διαχείριση, τη μείωση των προσλήψεων εξορθολογισμό, την απόλυση εξυγίανση, το φόρο αλληλεγγύη.

Πριν όμως δούμε τι ακριβώς κάνει και που ακριβώς στοχεύει το Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνηση οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε δυο ζητήματα:

Ενημέρωση από το σημερινό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο

Στην Αθήνα γύρω στη 1:30 ξεκίνησε η πορεία με σχετικό παλμό και συμμετοχή γύρω στα 400 - 500 άτομα...Το πρώτο μπλοκ ήταν φοιτητικών συλλόγων ΕΜΠ (ΣΕΜΦΕ, Ναυπηγοί και Μεταλλειολόγοι), ακολουθούσαν ένα μπλοκ επαιδευτικών και ένα των "Αγωνιστικών Κινήσεων".
Βασικά συνθήματα που ακούστηκαν: "Φοιτητές και εργάτες εξέγερση μαζί - η χούντα του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανατραπεί", Δεν είμαστε η γενιά της ανεργίας - μ' αγώνες απαντάμε στην υπουργό παιδείας", "Μέχρι τις Βρυξέλλες να ακουστεί καλά - δε θέλουμε ειδίκευση θέλουμε δουλειά", "Θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία - κάτω τα χέρια απ' τα πτυχία", 'κάτω τα χέρια από το άσυλο - το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό", "Τρακόσιοι μετανάστες έκαναν την αρχή - μη σκύβεις το κεφάλι, πολέμα τους κι εσύ", κ.α.

Η παιδεία των συγχωνεύσεων

του Παναγιώτη Σωτήρη

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που τα δημόσια πολιτικά πρόσωπα, έστω και άθελά τους, ομολογούν περισσότερα από όσα θα ήθελαν. Αφορμή για αυτή την παρατήρηση η δήλωση της Υπουργού Παιδείας κ. Άννας Διαμαντοπούλου ότι «δεν υπάρχει καμία αναφορά στο μνημόνιο σε οτιδήποτε που να αφορά συνενώσεις ή επιλογές για θέματα σχολείων ή Πανεπιστημίων».

Προφανώς η κ. Υπουργός ήθελε με αυτή τη δήλωση να αποσυνδέσει τους σχεδιασμούς στην εκπαίδευση από το ζήτημα του Μνημονίου και όλους τους σχετικούς αρνητικούς συνειρμούς, στο πλαίσιο και του άγχους για την επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα. Για τους επαγγελματίες της πολιτικής και της κυβερνητικής εξουσίας είναι, ακόμη, «κακή δημοσιότητα» να συνδέσουν το όνομά τους με περικοπές δαπανών στην Παιδεία.

Τα μυστικά δείπνα της... Αννας Διαμαντοπούλου

της Μάρνυ Παπαματθαίου

Συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας έχει η κυρία Διαμαντοπούλου με εκπροσώπους της πανεπιστημιακής κοινότητας και θέμα τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση.

«Εχουν γίνει μεγάλα λάθη απ΄ όλους μας. Εχουμε όμως τώρα την ευκαιρία να τα διορθώσουμε, υπουργέ μου, αρκεί να μη γίνουν υποχωρήσεις...». Γνωστός καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών στον οποίο ανήκουν αυτά τα λόγια έσκυψε  πάνω από το πιάτο του και κοίταξε με νόημα την υπουργό Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, εκ των συνδαιτυμόνων του στο καλοστρωμένο τραπέζι. Πρόκειται για στιγμιότυπο κατά τη διάρκεια ενός ακόμη... μυστικού δείπνου, από αυτά που έχουν διοργανωθεί τον τελευταίο καιρό, με την παρουσία διαπρεπών εκπαιδευτικών και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών. Για άλλη μία συνάντηση από εκείνες που πραγματοποιούνται σε ουδέτερο έδαφος με θέμα- τι άλλο; - τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση που σχεδιάζει η κυβέρνηση, οι λεπτομέρειες για τις οποίες κρατιούνται σχολαστικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Παρούσα σε ορισμένες και η κυρία Διαμαντοπούλου, ενώ σε παρόμοιες συνάξεις έχουν συμμετάσχει οι υφυπουργοί Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου - η πρώτη... διδάξασα, που άλλωστε δεν κρύβει τη σχέση της με την πανεπιστημιακή κοινότητα- και κ. Γ. Πανάρετος, αρμόδιος για θέματα πανεπιστημίων.

Φοιτητές διέκοψαν με συνθήματα διάλεξη του Γ.Παπανδρέου στο Βερολίνο

Βερολίνο, Γερμανία

Επεισοδιακά εξελίχθηκε διάλεξη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο πανεπιστήμιο Χούμπολντ του Βερολίνου, την παραμονή της συνάντησης με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.
Ομάδα φοιτητών διέκοψε την ομιλία του κ. Παπανδρέου φωνάζοντας συνθήματα στα ελληνικά, όπως «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, να ληστεύει το λαό», χρησιμοποίησαν βαριές εκφράσεις κατά του πρωθυπουργού και επιχείρησαν να ξεδιπλώσουν αντικυβερνητικό πανό.

ΔΟΕ - ΟΛΜΕ: 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ την Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

ΔΟΕ - ΟΛΜΕ: 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ την Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

ΟΛΜΕ - ΔΟΕ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 22  και 23 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Οι περικοπές βλάπτουν σοβαρά την παιδεία!

του Παναγιώτη Σωτήρη

Η Ανώτατη Εκπαίδευση βρίσκεται πλέον στον αστερισμό του Μνημονίου και μία από τις συνέπειες είναι και οι ολοένα και μεγαλύτερες περικοπές σε προσωπικό. Οι πιστώσεις διδασκόντων 407/80 περικόπτονται κατά 15-20%, ενώ οι διορισμοί εκατοντάδων μελών ΔΕΠ είναι στον αέρα και μπορεί να πάρουν έως 3 χρόνια για να γίνουν. Αφού γίνουν διορισμοί στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, «για να ανοίξουν και όχι απαραίτητα για να λειτουργήσουν καλά τα σχολεία», μπορεί να γίνουν διορισμοί στην ανώτατη εκπαίδευση, εάν το επιτρέψει ο περιορισμός «5 αποχωρούν – 1 ένας έρχεται». Όλες οι προκηρύξεις νέων θέσεων παγώνουν έως ότου ολοκληρωθούν οι διορισμοί. Στα ΤΕΙ, όπου οι έκτακτοι εκπαιδευτικοί είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες, θα γίνει πρόωρη εκταμίευση τμήματος του προϋπολογισμού του 2011 για να καλυφθούν τα δεδουλευμένα του 2010, αλλά μετά δεν υπάρχει καμία περίπτωση έκτακτης ή επιπλέον χρηματοδότησης. Πριν το τέλος του εαρινού εξαμήνου κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς πιστώσεις για τους επιστημονικούς και εργαστηριακούς συνεργάτες και άρα αυτοί να απολυθούν, αφήνοντας τα Ιδρύματα χωρίς το 80% των διδασκόντων.

Kατάληψη στο T.E.I. ΠΕΙΡΑΙΑ

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ….

Το τελευταίο διάστημα το σύνολο της κοινωνίας δέχεται αλλεπάλληλες επιθέσεις σε δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί μέσα από συλλογικούς αγώνες . Η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί, είναι οι συντονισμένες και μαζικές κινητοποιήσεις απέναντι στο σύγχρονο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν.

Θύματα αυτής της κατάστασης είναι και οι έκτακτοι καθηγητές του ΤΕΙ μας, οι οποίοι όμως, όπως και άλλα κομμάτια εργαζομένων, έχουν επιλέξει τον δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής. Στη λογική αυτή προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας από τις 10 Γενάρη και στη συνέχεια κλιμακώνοντας των αγώνα τους αποφάσισαν να προβούν σε κατάληψη του ιδρύματος από την Τρίτη 15/2. Διεκδικούν, πέρα από το αυτονόητο της πληρωμής των δεδουλευμένων τους (6 μήνες απλήρωτοι) -εργασία με δικαιώματα, δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόνιμη και σταθερή δουλειά -ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου.