Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Η ευτυχία τού να μην είσαι κομμουνιστής

από http://leninreloaded.blogspot.com



* Απαλλαγμένος από το επαχθές βάρος τού να δηλώνεις ανοιχτά την ιδεολογία σου, κυκλοφορείς άνετα σε κάθε περιβάλλον, συγχρωτιζόμενος με τους πάντες (η κοινωνικότητα έχει πολλά πρακτικά πλεονεκτήματα!), και δηλώνοντας "ευαισθητοποιημένος πολίτης", "κριτικό πνεύμα", άνθρωπος "της αριστεράς", "προοδευτικός", ή τίποτε απολύτως, γιατί είναι αυταπόδεικτο ότι μιλάς από θέση ηθικής ισχύος. Στο κάτω-κάτω, δεν είσαι κομμουνιστής --ή μάλλον είσαι και αυτό, αλλά στον ιδανικό κόσμο που έχεις ήδη ολοκληρώσει μες στο μυαλό σου, εκεί που μόνο εσύ θα είσαι κομμουνιστής-- και κανείς δεν δικαιούται να σου ζητά λογαριασμό για το τι είσαι.

* Κριτικάρεις τους πάντες και τα πάντα από μια εξαίσια θέση ατομικής ανωτερότητας, επισημαίνοντας τις αδυναμίες και αντιφάσεις τους ως πράγματα που εσένα δεν σε αφορούν, γιατί εσύ είσαι πλάσμα του εαυτού σου, παρθενογένητος, αυτοδημιούργητη συνείδηση, απελευθερωμένος από προκαταλήψεις. Γιατί; Επειδή είσαι, απλά, εξυπνότερος. Η προπαγάνδα χάνει τον χρόνο της μαζί σου. Είσαι απροσπέλαστος στη χειραγώγηση της σκέψης, όλοι το γνωρίζουν αυτό. Στα κέντρα αποφάσεων προβληματίζονται ολημερίς με την περίπτωσή σου. Τέτοια σκληρά καρύδια δεν ξανάδαν!


* Η δική σου σιωπή για ό,τι δεν νιώθεις να σε αφορά είναι πάντα έκφανση της ελευθερίας σου, απόδειξη ότι έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις από το να παίρνεις θέση για ό,τι δε σε αγγίζει προσωπικά (γιατί έχεις ασυνήθιστες ευαισθησίες, πώς να το κάνουμε;) Εσύ δεν είσαι στρατιωτάκι σαν αυτούς, δεν είσαι ενεργούμενο. Η σιωπή τους για ό,τι νιώθεις ότι αφορά εσένα είναι, αναμφίβολα, σημάδι αδυναμίας να σε καλύψουν ή, χειρότερα, ενοχής. Το δηλώνεις δυνατά, σε όλους τους τόνους.

* Μπορείς ελεύθερα να καλλιεργήσεις και να επιδείξεις το προσωπικό σου γούστο, ένα μνημείο εκλεπτυσμού αφιερωμένο στην ανωτερότητα της δικής σου αισθητικής, την οποία έχεις συνθέσει με υπομονή και μεράκι, από ένα τεράστιο σουπερμάρκετ ιδεών όπου σού ανήκουν όλα τα προϊόντα δικαιωματικά, ακόμα κι αν δεν δημιούργησες προσωπικά κανένα. Γιατί εσύ είσαι ο κληρονόμος των κόπων της ανθρωπότητας για τη γνώση και την ομορφιά· εσύ, που τόσα κάνεις για να τα τιμήσεις όπως τους αξίζει.

* Η ιστορία δεν είναι φυλακή όταν δεν είσαι κομμουνιστής. Είναι ένας παιχνιδότοπος όπου κυκλοφορείς αμέριμνος παίζοντας καθημερινά τους ρόλους ανθρώπων που δεν είσαι, αλλά έχεις κάθε δικαίωμα να υποδύεσαι: τώρα Άρης Βελουχιώτης, τώρα Μίλτος Σαχτούρης, τώρα Κούνεβα, Τεμπονέρας, Πλουμπίδης, Κατσαρός, Καστοριάδης, Στίνας, Κροπότκιν, Μπακούνιν, Καβάφης, Λόρκα, και πάντα λίγο Μαρξ για επιδόρπιο. Μπορείς να φαντασιώνεσαι τον εαυτό σου ως Όργουελ των πολυκατοικιών· αντιφρονούντα που υψώνει το τεράστιο ανάστημά του σε γκρίζες Κεντρικές Επιτροπές· ρομαντικό μαχητή στον ισπανικό εμφύλιο· μοναχικό, αγέρωχο αναρχικό· αθάνατο ναύτη της Κροστάνδης. Είσαι τόσο μεγάλη προσωπικότητα, τέτοιος ογκόλιθος ύπαρξης όταν δεν είσαι κομμουνιστής!

* Αφού δεν είσαι τόσο ανόητος να πιστεύεις σε προγράμματα και στόχους, δεν θα χρειαστεί ποτέ σου να πείσεις και κανέναν για αυτά. Εσύ δεν θα βρεθείς ποτέ στην εξευτελιστική θέση να χτυπήσεις την πόρτα αγνώστων με κίνδυνο να την φας στα μούτρα. Δεν είναι δουλειά σου να πείθεις· είναι δουλειά των άλλων να πείσουν εσένα. Κοπιάστε, ινστρούχτορες! Αλλά ουαί και αλλοίμονό τους! Εσύ δεν πείθεσαι εύκολα. Δεν είσαι αφελής εσύ. Θα τούς δείξεις! Θα ξεσκεπάσεις κάθε τους ανοησία, υποκρισία ή αφέλεια! Δεν χαρίζεις κάστανα εσύ!

* Όταν αρχίσουν τα ζόρια να σε πλησιάζουν, θα γίνεις καταγγελτικός! Πού είναι η "αριστερά;" Γιατί δεν ενώνονται για να σε υπερασπιστούν; Χα! Την πάρτη τους κοιτάνε όλοι! Νομίζουν ότι θα σε κοροϊδέψουν; Δεν εξαπατάσαι εσύ! Και ποιοί είναι αυτοί που θα σε πουν "μικροαστό"; Ο μικροαστός είναι άνθρωπος δειλός, σκυμμένος. Σε κοίταξαν εσένα να δουν ανάστημα; Κορμοστασιά; Ο Τζένγκινς Χαν θα έτρεμε μπροστά σου, ο Χίτλερ θα σε παρακάλαγε να μην γράψεις επιστολή που τον κατακευρανώνει στις εφημερίδες! Ήσουν αυτό που έτρεμε σε όλη του τη ζωή ο Στάλιν, κι ας μην το γνώριζε!

* Όταν έρθει το τέλος, η ώρα σου να συντριβείς στον γενικό πολτό, το τελευταίο πράγμα που θα κάνεις είναι να αφήσεις ένα μακρόσυρτο "γιατί;", συντετριμμένος απαρηγόρητα για λογαριασμό της ανθρωπότητας, που θα σε χάσει οριστικά και αμετάκλητα, και τι θα κάνει η κακόμοιρη χωρίς εσένα;

6 σχόλια:

  1. Χμμ ...
    ελαφρώς κυκλική επιχειρηματολογία, η οποία επιπλέον δεν μπαίνει ποτέ στον κόπο να μας εξηγήσει εναντίον ποίου στρέφεται. Δηλαδή ποιος είναι αυτός που αποτελεί "πλάσμα του εαυτού του, παρθενογένητος, αυτοδημιούργητη συνείδηση, απελευ...θερωμένος από προκαταλήψεις" κ.ο.κ.
    Από τη στιγμή που η ταυτότητα αυτού του δεύτερου προσώπου δηλώνεται μόνο αρνητικά, τότε για αυτήν μπορούμε να πούμε τα πάντα και τίποτα, και πάντοτε δίκιο θα έχουμε, χωρίς να μπορεί κανείς να μας ελέγξει για όσα λέμε. Διότι "απαλλαγμένος από το επαχθές βάρος τού να δηλώνεις ανοιχτά την ιδεολογία του" δεν είναι μόνο όποιος "δεν είναι" ΕΙΔΙΚΑ κομμουνιστής, αλλά και όποιος "δεν είναι" απολύτως οτιδήποτε άλλο, π.χ. σοσιαλιστής, φιλελεύθερος, ισλαμιστής ... και τα αντίθετά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό είναι το πρόβλημα το αιώνιο των κομμουνιστών οτθι αυτοί ξέρουν τα πάντα και οι άλλοι ζουν σε μια άλλη πραγ,ατικότητα.Δεν μπορούν να δεχτούν οτι ο καθένας μπορεί να βλέπει και τα πράγματα διαφορετικά. (οι υπερασπιστές της διαφορετικότητας!). και αν κάποιοι το βλέπουν διαφορετικά πάει να πεί οτι είναι εξαπατημένοι από την κοινωνία, ιστορία , προπαγάνδα ή οτιδήποτε άλλο. Όχι φίλε μου μπορείς να ξέρεις ακριβώς τι γίνεται αλλά δεν χρειάζεται να είσαι κομμουνιστής. Δεν έχετε το μόνο εσείς αυτό το πλεονέκτημα. Απλά ζούμε σε ένα κόσμο ο οποίος δεν είναι τέλειος και ποτέ δεν ήταν . Για αυτό δεν χρειάζεται να τον γκρεμίσεις ολόκληρο μπορείς να αλλάξεις κάποια μικρά πράγματα, σιγά σιγά. Και αυτό θα αρχίσει από τον καθένα έναν έναν. Δεν μπορείς να πείσεις κάποιον να αναπτύξει κοινωνική συνείδηση , ή την αναπτύσει ή όχι δεν ελίναι θέμα πειθούς ειναι θέμα ανάπτυξης και καλλιέργιας αυτής της συνείδησεις . Αν κάποιος πεισθεί για αυτό είναι σαν να μαθαίνει το μάιημα παπαγαλία δεν τηα θυμάται τίποτα σε λίγο καιρό

    Σπύρος Δελλαπόρτας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώντας, με τις παρατηρήσεις του προηγούμενου σχολιαστή, θα προσθέσω μόνο ότι το παραπάνω κείμενο εμφανίζει μια... εφηβική νοοτροπία απέναντι σε φαινόμενα πάρα πολύ σοβαρά, όπως είναι οι κοινωνικές συμπεριφορές διαφόρων ατόμων. Δεν κρίνει δηλαδή κάτι συγκεκριμένο, και επομένως δεν μπορεί και να ελεγχθεί και για τίποτα... Μόνο ως "ανάλαφρη ενασχόληση" με κάτι που όλοι μας έχουμε παρατηρήσει σε κάποιον ή κάποιους ανθρώπους μπορεί να ιδωθεί, γι' αυτό διαβάζεται κάπως ευχάριστα, αλλά χωρίς να αφήνει καθόλου ίχνη...
    Τάσος Κατιντσάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. Κομουνιστές, ήταν αυτοί που οικοδόμησαν και στήριξαν τα καθεστώτα του ανατολικού μπλοκ. Που ταύτισαν το κομμουνιστικό κόμμα με το κράτος, που καταπίεσαν τους λαούς και την εργατική τάξη. Πράγματι είναι ευτυχία να μην είσαι τέτοιος κομμουνιστής!

    Για αυτούς τους πραγματικά "υπαρκτούς" κομμουνιστές το κείμενο δεν λέει κουβέντα. Γιατί άραγε;

    2. Όμως, όλες αυτές τις στάσεις και τις συμπεριφορές που αποδίδει σε αυτούς που είναι σήμερα "απαλλαγμένοι" από το βάρος του κομμουνισμού, δυστυχώς αφορούν και αυτούς που έχουν ψηλά την κομμουνιστική σημαία. Επίσης πολλοί απ' αυτούς τους "κομμουνιστές" έχουν διαποτιστεί από την αστική ιδεολογία μέχρι το μεδούλι, τόσο πολύ που δεν μπορείς να τους ξεχωρίσεις. Είναι άραγε τυχαίο πόσο εύκολα και γρήγορα ενσωματώνονται αυτοί "κομμουνιστές" στο σύστημα και γίνονται τα καλύτερα στηρίγματά του, μόλις αλλάξουν αφεντικό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν πρέπει οπωσδήποτε να είμαι κάτι, τότε είμαι δίποδο θηλαστικό, αρσενικού γένους. Θέλω να βοηθήσω στην επίτευξη της ισότητας, της ισονομίας και της δικαιοσύνης. Πιστεύω ότι οι φυσικοί πόροι θα πρέπει να διαχειρίζονται προς το καλό της ανθρωπότητας και όχι για την δημιουργία κέρδους. Ελπίζω να καταφέρουμε κάποια στιγμή να έχουμε όλοι τα βασικά και αναγκαία αγαθά δωρεάν και δημόσια. Κομμουνιστής δεν είμαι όμως. Άλλη ταμπέλα δεν θέλω αφού έχω ορίσει ήδη τον εαυτό μου και αυτός ο ορισμός μου αρκεί και με καλύπτει. Συμφωνώ με τα περισσότερα από τα λεγόμενα του Μαρξ, του Μπακούνιν και των λοιπών φωτισμένων φιλοσόφων και θεωρητικών αλλά το κοινό που έχω με όλους τους κατοίκους αυτού του ταλαιπωρημένου πλανήτη είναι ότι όλοι μας είμαστε δίποδα θηλαστικά. Επικεντρώνομαι σε αυτό το κοινό χαρακτηριστικό και συμπορεύομαι και συναγωνίζομαι με όλους αυτούς που επιδιώκουν την ισότητα, την ισονομία και την δικαιοσύνη. Και κάτι τελευταίο. Σύντροφός μου είναι αυτός με τον οποίο τρώμε μαζί από το ίδιο φαγητό και η λέξη αυτή δεν επιδέχετε καμία μεταφορική χρήση κατά την ταπεινή μου άποψη.
    Άρης Τύπος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. O Καζακης σας εχει κανει μπιλιες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...