ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΦΑΛΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί 

Οι έμποροι φωνάζουν για αγορές 

Οι άνεργοι πεινούσαν 

Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται 

Αυτοί που αρπάζουν το φαΐ απ’ το τραπέζι, 

κηρύσσουν τη λιτότητα 

Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα

ζητάνε θυσίες 

Μπέρτολτ Μπρεχτ 

Είναι πράγματι προκλητικό. Όσοι χρόνια τώρα (τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές, κατασκευαστές, ξενοδόχοι) πλούτιζαν και θησαύριζαν την περίοδο της ανάπτυξης, την περίοδο της κρίσης ένα μόνο τους ενδιαφέρει. Πως θα διασώσουν την κερδοφορία τους. 

Στο 1.000.000 οι πραγματικά άνεργοι, στο 25% μείωση του πραγματικού εισοδήματος. στο 7% προβλέπεται η ύφεση. Πολλές δεκάδες χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας κάθε χρόνο, μείωση των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης, αύξηση της μερικής απασχόλησης κατά 67,5% και αύξηση της εκ περιτροπής εργασίας. Και όλα αυτά με βάση τα επίσημα στοιχεία. 

Είναι σαφές πως επιδιώκουν να διαλύσουν κάθε έννοια αξιοπρεπούς εργασίας κι αμοιβών, αξιοποιώντας και τους ανέργους που αυτοί και οι πολιτικές τους δημιούργησαν. Οι μονομερείς μειώσεις μισθών και καταστρατηγήσεις ωραρίων σε μια σειρά εταιριών, η τρομοκράτηση των εργαζόμενων με την απειλή της απόλυσης πηγαίνουν χέρι χέρι με την ανεργία την ελαστική εργασία, την κατάργηση του βασικού μισθού την υποαπασχόληση, τις μαζικές απολύσεις, τα χιλιάδες λουκέτα.

Slavoj Žižek: Τι µας έµαθε το κίνηµα των καταλήψεων από τη Νέα Υόρκη ως τη Μαδρίτη

Δώστε κόκκινο μελάνι στους διαδηλωτές της Wall Street !

Σκεπτόµενος τις διαµαρτυρίες του κινήµατος «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» και τις ανάλογες εκδηλώσεις κατακραυγής σε ολόκληρο τον κόσµο, θυµήθηκα ότι πριν από µερικά χρόνια ο βρετανός συγγραφέας Τζον Μπέργκερ έγραψε ότι «τα πλήθη των ανθρώπων έχουν απαντήσεις σε ερωτήµατα που δεν έχουν τεθεί ακόµη…

Τα ερωτήµατα δεν έχουν τεθεί ακόµη επειδή το να τα θέσουµε απαιτεί λέξεις και έννοιες που ακούγονται σαν αληθινές, και αυτές που χρησιµοποιούνται τώρα για να κατονοµάσουν γεγονότα κατάντησαν κενές νοήµατος:

∆ηµοκρατία, Ελευθερία, Παραγωγικότητα κ.λπ. Με νέες έννοιες τα ερωτήµατα θα τεθούν γρήγορα, επειδή η Ιστορία συνεπάγεται ακριβώς µια τέτοια διαδικασία θέσεως ερωτηµάτων». Ας αρχίσουµε να ρωτάµε.

Οι διαδηλωτές του «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» και οι οπαδοί τους έχουν τις απαντήσεις. Στην πραγµατικότητα έχουµε βοµβαρδίσει τους διαδηλωτές µε ερωτήσεις, αλλά όχι ακόµη µε τις σωστές ερωτήσεις.

Οι τράπεζες τσέπωσαν το μισό τρισ.!

του Γιώργου Δελαστίκ 

Εξαλλοι είναι οι πολιτικοί στην Ευρώπη με τους Ευρωπαίους τραπεζίτες, ιδίως οι Γερμανοί αλλά και όλοι οι άλλοι. Γνωρίζοντας άριστα ότι ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης παρά τα τρισεκατομμύρια ευρώ που έχουν δώσει οι κυβερνήσεις της ΕΕ για τη στήριξή του και έχοντας επίγνωση του στραγγαλισμού της πραγματικής οικονομίας της Ευρώπης εξαιτίας της άρνησης των τραπεζών να χορηγήσουν επαρκή δάνεια στις επιχειρήσεις και στους πολίτες, άναψαν πράσινο φως στην ΕΚΤ να χορηγήσει μισό τρισεκατομμύριο ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες για τρία χρόνια με συμβολικό επιτόκιο 1%. Αυτό έγινε την Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011.

Οι πολιτικοί είχαν την προσδοκία ότι ένα ικανό τμήμα αυτού του σχεδόν τζάμπα χρήματος θα περνούσε στις επιχειρήσεις μέσω τραπεζικών δανείων. Διαψεύστηκαν οικτρά. 

Ο αγώνας στα χέρια των εργατών – όχι στα παζάρια της ΓΣΕΕ

Η παναττική απεργία στις 17 Γενάρη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μία πρώτη μεγάλη απάντηση των εργαζόμενων απέναντι στον νέο βάρβαρο γύρο επίθεσης που ετοιμάζουν για λογαριασμό των δυνάμεων του κεφαλαίου η τρόικα και η τρικομματική κυβέρνηση. Η ουσιαστική κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, το μαζικό ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών δεν θα περάσουν. Οι εργαζόμενοι με την πάλη τους θα βαδίσουν στον αταλάντευτο δρόμο των χαλυβουργών, των εργαζόμενων στο ALTER και τους άλλους χώρους που βρίσκονται σε αγώνα. Μπορούμε να ανατρέψουμε την κυβέρνηση του τραπεζίτη. Να πάρουμε πίσω όλα όσα μας πήραν με το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο. Να παλέψουμε για να βελτιώσουμε άμεσα την θέση μας και την ζωή μας σε σύγκρουση με την πολιτική των τραπεζιτών, του ΣΕΒ και της ΕΕ.

Έθνος, εθνικισμός και μαρξισμός: Μια ‘’παλιά’’ επίκαιρη συζήτηση

του Δημήτρη Δημητούλη

Με τη θρησκεία και την Πατρίδα 

την ίδια απλώνουμεν αρίδα

τον ίδιον έχουμε σκοπό.

Κερνούμε το λαό χασίσι,

Όνειρα, ψέματα και μίση

Δε ντρέπονται για να ντραπώ.

Κ. Βάρναλης

(Το φως  που καίει, εκδ. Κέδρος)

Ένα από τα ακανθώδη ζητήματα που "ταλαιπώρησε" το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα σ’όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα και "επανεμφανίζεται" με πρωτότυπο τρόπο στο έδαφος της σύγχρονης ιστορικής κρίσης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, υπήρξε εκείνο της διαλεκτικής εθνικού-ταξικού. Μια μορφή εμφάνισης της διαλεκτικής αυτής είναι η αντίθεση ανάμεσα στο εθνικισμό της αστικής τάξης που δεν εγγράφεται μόνο στο "σκληρό" πυρήνα της ιδεολογίας της, αλλά συνιστά αντεικειμενικό, συστατικό στοιχείο του ίδιου του τρόπου συγκρότησης και αναπαραγωγής του κεφαλαίου και το διεθνισμό που ανταποκρίνεται στις αντικειμενικές δυνατότητες και τάσεις της εργατικής τάξης.
Έχοντας επίγνωση της πολυπλοκότητας του εν λόγω ζητήματος και του κινδύνου της μονομερούς προσέγγισης θα θέλαμε να διατυπώσουμε κάποιες σκέψεις που αφορούν σε μερικές από τις όψεις του. Το εργατικό κίνημα κατά τον εικοστό αιώνα και σε όλες του τις εκδοχές, η αριστερά στο σύνολο της, ουδέποτε αρνήθηκαν την απερίφραστη καταγγελία του εθνικισμού.

ΣΥΝΑΥΛIΑ ΑΛΛHΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ

Από τις 31 Οκτωβρίου οι εργάτες της Χαλυβουργίας ξεκίνησαν έναν εμβληματικό αγώνα ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που προσπαθεί να επιβάλλει η πολιτική συγκυβέρνησης-ΕΕ-εργοδοσίας, με την οποία δρομολογούνται νέες μειώσεις μισθών, περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων και τσάκισμα κάθε ίχνους της κατ επίφασης δημοκρατίας τους. Ο μεγάλος αυτός αγώνας ξεκίνησε όταν η εργοδοσία απέλυσε εκβιαστικά 35 συναδέλφους τους, με στόχο να επιβάλλει αμοιβές της τάξεως των 500 ευρώ το μήνα, εκ περιτροπής εργασία, το 5ωρο, απλήρωτες υπερωρίες και την κατάργηση στην πράξη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους. Και όλα αυτά παρά τη σκληρή φύση της δουλειάς τους και τα εργατικά ατυχήματα που ορισμένες φορές είναι και θανάσιμα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ALTER

Μιλάει στην εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ ο Μάκης Γεωργιάδης, εργαζόμενος στον Alter

Δέκα χρόνια ευρώ – με πνεύμα από Αστερίξ...

του Διονύση Ελευθεράτου

Από τους ευρωπαίους Κακοφωνίξ "δυο ταχυτήτων" μέχρι τον (αλά μάχης στην Αλεσία) ... αγνωστικισμό για την ακρίβεια.   

Ακόμη και τα μικρά παιδιά που μπέρδευαν τα λόγια στα κάλαντα λιγότερη αμηχανία είχαν από τους τηλε- παρουσιαστές οι οποίοι, στην εκπνοή του 2011 και στη χαραυγή του 2012 υπενθύμιζαν τα δέκατα γενέθλια του ευρώ! Κάτι περί «γιορτής» εκστόμισε ένας εξ αυτών και αμέσως στο πρόσωπό του σχηματίστηκε μια γκριμάτσα- λες και ζητούσε συγγνώμη... Προφανώς ο άνθρωπος συνειδητοποίησε ότι ήταν σαν να συμμετέχει στις περιπέτειες του Αστερίξ: Σαν να μακαρίζει την τύχη των λεγεωνάριων την ώρα που εκείνοι, παραζαλισμένοι από το ξύλο, απεγνωσμένοι και οργισμένοι, ψέλλιζαν το κλασσικό «καταταγείτε, μας έλεγαν». (Τουλάχιστον εκείνοι δεν κατατάσσονταν υποχρεωτικώς).

Eργατική συγκέντρωση σήμερα στο Περιστέρι

Όλοι σήμερα στις 4μ.μ στο εργοστάσιο Λουκίσα (Λευκτρών 12 Περιστέρι).

Διαδήλωση των εργοστασίων της βιομηχανικής ζώνης του Μπουρναζίου και των εργαζόμενων του ΑΛΤΕΡ.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Όλοι μαζί για την ανατροπή!Κάτω η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, του κεφαλαίου και των ΕΕ-ΔΝΤ!

ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΣΜΟΣ

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Η καπιταλιστική κρίση επιμένει και βαθαίνει

ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΤΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Πέντε χρόνια από την εκδήλωση της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, της γενικευμένης - πλην Κίνας και Ινδίας - ύφεσης του 2009 και της σαθρής και αναιμικής οικονομικής ανάκαμψης που την ακολουθεί, το φως στο βάθος του υφεσιακού καπιταλιστικού τούνελ αποδεικνύεται κωλοφωτιά.  Όλοι πλέον οι διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί, όπως ο ΟΟΣΑ, προειδοποιούν πως οι όποιες τάσεις ανάκαμψης θα είναι "αργές και εύθραυστες" με ορατό τον κίνδυνο νέας κρίσης - την ενίσχυση της ήδη εκτιναγμένης ανεργίας και της φτώχειας συμπληρώνει η κοινωνική πραγματικότητα - σε εφιαλτικά επίπεδα.

Μόνο στη Γερμανία, παρά τη διαφημιζόμενη μείωση, οι άνεργοι ανέρχονται στα 2,89 εκατομμύρια, 890.000 πάνω το 1935, το δεύτερο χρόνο διακυβέρνησης των ναζί ή δύο εκατομμύρια πάνω από τους ανέργους όλης της δυτικής Ευρώπης τη δεκαετία του 1960.

Να πως μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση

Η συνολική θέση κατά της ΕΕ αποτελεί «Λυδία λίθο» για κάθε αριστερή δύναμη

Άρθρο-ομιλία του σ. Δημήτρη Δεσύλλα, μέλος της Π.Ε. του ΝΑΡ και περιφερειακού συμβούλου Δυτικής Ελλάδας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, πρώην ευρωβουλευτή.

Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. για το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» (2ο πολύ χειρότερο Μάαστριχτ), όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν την κρίση και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, αντίθετα, τους οξύνουν, τους ανεβάζουν σε ανώτερο επίπεδο (προοίμιο το βρετανικό βέτο). Συγκροτούν μια αντιδραστική «τομή βάθους» στη μέχρι τώρα καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Τομή, που στην πράξη φέρνει σ΄ όλη την Ευρώπη: «Κινεζοποίηση» - «Βουλγαροποίηση» μισθών και εργασιακών σχέσεων, «Γερμανοποίηση» των συντάξεων (σύνταξη στα 67 ή και αργότερα, με βάση το «προσδόκιμο θανάτου»), «Δανοποίηση» του Φ.Π.Α. (25% σε όλα τα αγαθά και υπηρεσίες), «Ιρλανδοποίηση» της φοροασυλίας του κεφαλαίου (συντελεστής φορολογίας κεφαλαίου στο 12,5% αντί 16% στην Ελλάδα - πραγματικός συντελεστής - και 32% μ.ό. στην Ε.Ε.), ραγδαία υποτίμηση – ιδιωτικοποίηση - τεχνοκρατικοποίηση της πολιτικής και κυβερνητικής εκπροσώπησης αλά «Ελληνικά» και «Ιταλικά» (Παπαδήμος, Μόντι)!