“Τις μέρες αυτές συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την λαϊκή εξέγερση
στην Αργεντινή που κορυφώθηκε το διήμερο 19-20 Δεκέμβρη του 2001, και
έμεινε γνωστή ως Αργεντινάζο. Με αυτή την αφορμή ξεκινάμε από το
σημερινό φύλλο ένα αφιέρωμα τόσο στα ίδια τα γεγονότα της περιόδου όσο
και στα κρίσιμα ερωτήματα και συμπεράσματα που μπορούμε να εντοπίσουμε
σήμερα. Η επικαιρότητα που απέκτησε η Αργεντινή τους τελευταίους μήνες
στη χώρα μας είναι ένας παραπάνω λόγος. Το παράδειγμα της είναι κρίσιμο
από όλες τις απόψεις, από το συμβολισμό μιας λαϊκής εξέγερσης που οδηγεί
στην πτώση της κυβέρνησης και την φυγή της με ελικόπτερο μέχρι τις
πρωτόγνωρες και πρωτότυπες μορφές οργάνωσης και πάλης των εργαζομένων
και των ανέργων και από την κατάρρευση μιας χώρας- προτύπου του ΔΝΤ
μέχρι τη διαγραφή ενός μέρους του δημόσιου χρέους. Από τις σελίδες μας
λοιπόν θα δώσουμε χώρο σε αγωνιστές και διανοούμενους στην Ελλάδα και
διεθνώς ώστε να μελετήσουμε την πορεία, τα διδάγματα και τα όρια της
εξέγερσης που εγκαινίασε το νέο αιώνα. Ξεκινάμε σήμερα με ένα συνοπτικό
χρονικό και κάποιες πρώτες εκτιμήσεις πάνω στα μεγάλα επαναστατικά
ερωτήματα.”
των Θάνου Ανδρίτσου, Κώστα Γούση
Η πρώτη εξέγερση του 21ου αιώνα
«Ήρθα στην πλατεία γιατί δεν ήθελα να χάσω αυτό το κομματάκι ιστορίας που γράφουμε τώρα». Αυτή
η φράση, παρμένη από μια προσωπική αφήγηση που δημοσιεύτηκε σε μια
παλαιότερη μπροσούρα για το Αργεντινάζο, περιγράφει τα αισθήματα των
εκατοντάδων χιλιάδων που κατέκλυσαν τους δρόμους του Μπουένος Άιρες και
άλλων μεγάλων πόλεων. Είχε φτάσει πλέον η στιγμή, το ήξεραν καλά, να
συναντηθούν με την ιστορία, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και
να φροντίσουν πρώτα και κύρια για την επιβίωσή τους.