Γράμμα από έναν αστουριανό ανθρακωρύχο

Έπειτα από εβδομάδες συγκρούσεων με την ισπανική αστυνομία, ομάδα περίπου 180 ανθρακωρύχων της βόρειας Ισπανίας ξεκίνησαν την αποκαλούμενη «μαύρη πορεία» τους προς τη Μαδρίτη, αντιδρώντας στις πολιτικές λιτότητας που πλήττουν και τον τομέα τους. Η μαύρη πορεία προς τη Μαδρίτη αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 11 Ιουλίου.

Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πώ ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

1. Ο αγώνας που διεξάγουν αυτή τη στιγμή οι ανθρακωρύχοι, δεν είναι για να διεκδικήσουν χρήματα, αλλά για να γίνει σεβαστή η συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι το υπουργείο βιομηχανίας και τα συνδικάτα των ανθρακωρύχων, που προέβλεπε τη συνέχιση των επιδοτήσεων ως και το 2018.

Τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι όχι απ’ την ισπανική κυβέρνηση, μ’ αυτό θέλω να πώ ότι δε ζητάμε από κανέναν ισπανό να “στερηθεί για να μας βοηθήσει” όπως λένε πολλοί απ’ τους επικριτές μας. Όσον αφορά πάλι αυτά τα χρήματα που δικαιούνται οι οικογένειες των ανθρακωρύχων, καθώς προέρχονται από το Εξωρυκτικό Ταμείο που υποτίθεται αποσκοπούσε στη δημιουργία εναλλακτικών στον λιθάνθρακα, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις περιοχές μας μετά το κλείσιμο των ορυχειών. Ε λοιπόν, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, τα χρήματα αυτά τα διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όπως ήθελαν. Με μέρος αυτών, για παράδειγμα, ο κύριος Gabino de Lorenzo (πρώην δήμαρχος του Οβιέδο) πλήρωσε την ασφαλτόστρωση δρόμων της πόλης του, το νέο εκθεσιακό και συνεδριακό μέγαρο που έχτισε και μια σειρά από άλλα έργα. Η δε πρώην δήμαρχος της Χιχόν (η κυρία Felgeroso) επένδυσε ένα άλλο μερίδιο στην ίδρυση ενός τεχνικού εκπαιδευτικού ιδρύματος και σε άλλα έργα.

Τώρα είναι η ώρα για προγραμματικό μέτωπο, εργατικούς αγώνες, αντιφασιστική δράση

του Γιώργου Βασσάλου

[To κείμενο αυτό περιέχει και μια αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος. Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση]

Δυστυχώς η γιαγιά της εικόνας αποτελεί περήφανη μειοψηφία

Στη σοσιαλιστική δημοκρατία οι αντιπρόσωποι του λαού θα εκλέγονται κυρίως στους χώρους δουλειάς. Η ψήφος αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο θα βαραίνει περισσότερο  στο αποτέλεσμα. Έτσι, δε θα βγάζουν κυβερνήσεις οι συνταξιούχοι, απλά επειδή αδυνατούν να αλλάξουν τις συνήθειές τους ή επειδή φοβούνται μην και πάρουν υποτιμημένα ευρώ στον τάφο.

Στη σοσιαλιστική οικονομία, μέσω του δημοκρατικού σχεδιασμού, θα αμβλύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ μεγάλων αστικών κέντρων και περιφέρειας. Έτσι ώστε να μην επιβιώνουν στην περιφερεια μισοφεουδαρχικές κοινωνικές δομές που έχουν σαν αποτέλεσμα να ψηφίζουν όλοι για ‘να μη τους πάρουν οι κομμουνιστές τα σπίτια και τα λεφτά στην τράπεζα’, αδιαφορώντας που με τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής θα πληθύνουν εκείνοι στις πόλεις που πεθαίνουν στην πείνα.

Δυστυχώς όμως έχουμε ακόμα αστική δημοκρατία, δηλαδή δικτατορία του κεφαλαίου, που στην κρίση αγριεύει και δε διστάζει να αξιοποιεί την έλλειψη φαρμάκων και να προκαλεί τεχνητό bank run για να απειλήσει πιο αποτελεσματικά τον κόσμο.  Στην τελική, τα εκλογικά της συστήματα και όλους τους μηχανισμούς επιβολής της, όπως τη φασιστομπατσαρία, για να προστατεύεται κάτι τέτοιες ώρες ανάγκης τα έχει φτιάξει.

Έτσι δεν έγινε το ελάχιστο που πολλοί είχαμε για σίγουρο μετά από τόσο εντατικούς αγώνες την τελευταία διετία. Το να μη βγει δηλαδή πρώτο ένα από τα ξεφτιλισμένα κόμματα του μνημονίου. Έτσι ψάχνουν να βρουν υπουργούς ανάμεσα σε τραπεζίτες κι εφοπλιστές που φοβούνται, και αυτοί, να πάρουν στις πλάτες τους την καυτή πατάτα της επερχόμενης χρεοκοπίας και το χαφιεδαριό ορμάει στη χαλυβουργία. Μετά τις ανακατάξεις που προκλήθηκαν από τις εκλογές και την τεράστια επένδυση δυνάμεων (και ελπίδων) που έγινε εκεί πρέπει να ανασυνταχθούμε τώρα γρήγορα για να συνεχίσουμε την πάλη.

Αρχίζει το πλιάτσικο!

του Γιώργου Δελαστίκ

Πανέτοιμοι να πετάξουν στα πιράνχας του ιδιωτικού τομέα τη δημόσια περιουσία για να την κατασπαράξουν είναι οι πολιτικοί εγκληματίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αυτή τη φορά με την ευγενή χορηγία των «παρασίτων» της ΔΗΜΑΡ. Αφού οι πολιτικοί ληστές των δύο κομμάτων της κυβέρνησης Παπαδήμου λεηλάτησαν τα ασφαλιστικά ταμεία με το περιβόητο «κούρεμα» και ρήμαξαν τους μισθούς και τις συντάξεις και ο κόσμος τους ξαναψήφισε αντί να τους πετάξει στον εκλογικό Καιάδα, τώρα έχουν έρθει αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν το έργο τους, ξεπουλώντας ηλεκτρικό, νερό, λιμάνια, σιδηροδρόμους και γενικά τα πάντα έναντι πινακίου φακής. Αξιος ο μισθός τους.

Εκμεταλλευόμενοι το καλοκαίρι, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης θα προσπαθήσουν να εκποιήσουν το επόμενο δίμηνο όσα περισσότερα μπορέσουν. Ελπίζουν ότι με το πλιάτσικο αυτό θα ενισχυθεί ουσιωδώς η συμμαχία των κυβερνητικών κομμάτων με την αστική τάξη και βεβαίως προσδοκούν και βελτίωση των οικονομικών τους. Οι ίδιοι είναι αδίστακτοι. Το τι θα πετύχουν όμως στην πράξη συναρτάται απολύτως και με τις αντιστάσεις που θα συναντήσουν από τον λαό. Τώρα που υπερψηφίστηκαν σε βαθμό που τους επέτρεψε τον άνετο σχηματισμό κυβέρνησης, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ εγκατέλειψαν αμέσως τα προεκλογικά παραμύθια περί επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου.

Ο τρόμος στο βλέμμα τους

του Άρη Χατζηστεφάνου

Τι πανικός κι αυτός! Οι «φουσκωτοί» της Χρυσής Αυγής ζητούσαν χθες από γυναικόπεδα και ηλικιωμένους να τους… προστατεύσουν από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στη Νίκαια. Κι επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία των χρυσαυγιτών ανέλαβε γι’ ακόμη μια φορά η ελληνική αστυνομία. Ο τρόμος στο βλέμμα τους, ανεκτίμητος.

Το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής κατά τη διάρκεια του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου στη Νίκαια έσταζε κρύο ιδρώτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα: «Πρέπει να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι [...] να διασφαλίσουμε τη δημόσια και ιδωτική περιουσία που θα γίνει στόχος των αναρχομπολσεβίκων».

Θα μπορούσε να είναι επιφυλίδα σε κάποια ναυαρχίδα του ελληνικού Τύπου ή άρθρο γνώμης σε μια από τις ιστοσελίδες που ζητούν σε τακτά χρονικά διαστήματα την κατάλυση του συντάγματος για την προάσπιση του νεοφιλελευθερισμού. Ήταν όμως η αγωνιώδης κραυγή της Χ.Α για βοήθεια. Οι «φουσκωτοί» ζητούσαν από γυναικόπεδα και ηλικιωμένους να τους προστατεύσουν. Και επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία ανέλαβαν ισχυρότατες δυνάμεις των ΜΑΤ και της ομάδας ΔΙΑΣ, που κινούνταν από νωρίς στην περιοχή.

«Πού ήταν όλες αυτές οι αστυνομικές δυνάμεις όταν οι χρυσαυγίτες απειλούσαν να διώξουν τους νόμιμους καταστηματάρχες από την περιοχή;» αναρωτιόταν λίγο αργότερα ο πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας, Τζαβέντ Ασλάμ, μιλώντας σε ένα πλήθος εκατοντάδων Ελλήνων και μεταναστών.

Οι δημοσιογράφοι που καλύψαμε την τεράστια, για τα δεδομένα της Νίκαιας, αντιφασιστική εκδήλωση νοιώθαμε τον πανικό της Χρυσής Αυγής να πλανάται στον αέρα. Φώναζαν τα γνωστά τους συνθήματα αλλά δεν άφηναν τους φωτογράφους να τους πλησιάσουν ούτε σε απόσταση δυο τετραγώνων. Τα όρια του κόσμου τους ήταν τα όρια των διμοιριών των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί για να τους προστατεύουν.

Η εικόνα του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου της Νίκαιας δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ενδεικτική των αληθινών συνθηκών της κοινωνίας: Έλληνες και ξένοι εργαζόμενοι φώναζαν μαζί συνθήματα ενάντια στο φασισμό και τις αντεργατικές επιθέσεις, ενώ η πέμπτη φάλαγγα του μνημονίου, το παρακράτος της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, λούφαζε υπό την προστασία του επίσημου κρατικού μηχανισμού. Αυτό που πραγματικά προκαλούσε πανικό στα μέλη της Χρυσής Αυγής δεν ήταν προφανώς οι «άπλυτοι» του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έδωσαν δυναμικό παρόν, αλλά η κοινή παρουσία Ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων. Αυτή η συνύπαρξη δυο παράλληλων και μέχρι σήμερα ασύμπτωτων κόσμων μπορεί πραγματικά να ανατρέψει όχι μόνο την απειλή του φασισμού αλλά το σύνολο της μνημονιακής πολιτικής.

«Όταν χτίζαμε τα γήπεδα των Ολυμπιακών Αγώνων», ήμασταν καλοί, ενώ τώρα είμαστε η αιτία όλων των δεινών της ελληνικής οικονομίας!» έλεγε από το μικρόφωνο ο Τζαβέντ Ασλάμ.

Αν μόνο τον άκουγαν οι ηγεσίες των συνδικάτων θα ζούσαμε σε ένα διαφορετικό κόσμο…

πηγή: unfollow

Τοποθέτηση ΝΑΡ στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων

ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 17/6 εμφανίζει έναν κοινωνικό και πολιτικό διχασμό. Σημαντικό τμήμα των δυνάμεων της εργασίας "επιλέγουν αριστερά", στα όρια βέβαια της πιο διαχειριστικής - συμβιβαστικής πολιτικής, αυτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, καταγράφεται ενίσχυση των αστικών ιδεολογημάτων (ΕΕ-ευρώ, δημοσιονομική προσαρμογή, κλπ), με μια ορισμένη ανάταξη του αστικού πολιτικού συστήματος: συσπείρωση γύρω από τη ΝΔ, ισχυροποίηση της ακροδεξιάς και ακροδεξιών αντιλήψεων στη Δεξιά, αντοχή ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ. Σημαντικό στοιχείο η αποχή: ψηφίζουν 1.200.000 λιγότερο από το 2004.

Το ρήγμα που άνοιξε στην κοινωνία με τους δίχρονους αγώνες παραμένει βαθύ, αν και η αστική τάξη κατοχύρωσε ορισμένες κρίσιμες πολιτικές και ιδεολογικές επιτυχίες μέσα από την αποδοχή του ευρώ και της ΕΕ σαν το αδιαπραγμάτευτο όριο κάθε πολιτικής. Καταγράφηκε η ενίσχυση των δυνάμεων που προκρίνουν λύση χωρίς συγκρούσεις με ΕΕ, ευρώ και κεφάλαιο, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ.

Φέτος το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ θα γίνει στις 6, 7 και 8 Ιουλίου στο Πάρκο Γουδή

Στις μέρες του Έβρου και της Αμυγδαλέζας... 

Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας ανοίγει τις πύλες του σε δύσκολους καιρούς. Σε καιρούς βαθιάς κρίσης, δημιούργημα των «από πάνω», που πιέζουν μέχρι συνθλίψεως τους «από κάτω» να πληρώσουν γι’ αυτήν. Μαζί με το ξερίζωμα της ζωής μας, γινόμαστε μάρτυρες της βαρβαρότητας των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης, της ντροπής του Τείχους, της θηριωδίας των πογκρόμ, της ανόδου της ναζιστικής Ακροδεξιάς και των ρητορειών του μίσους, της έξαρσης ενός ρατσιστικού δημόσιου λόγου. Μετανάστες στοχοποιούνται συλλήβδην ως «εγκληματίες», ιερόδουλες ως «μολυσμένες» και όλοι μαζί, οι πιο ευάλωτοι απ’ τους ευάλωτους, χαρακτηρίζονται διά στόματος υπουργών «υγειονομικές βόμβες επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία». Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, η μεγαλύτερη γιορτή αλληλεγγύης και ισότιμης συνύπαρξης της πόλης, λέει «όχι» στη ρατσιστική βία, στη δημόσια διαπόμπευση και στην επιχειρούμενη απαξίωση τόσο των μεταναστών/ριων όσο και των ντόπιων.

Μα και σε καιρούς ελπιδοφόρους... Κι όμως! Δίπλα στη βαρβαρότητα ανθίζουν μοναδικά παραδείγματα αντίστασης, συλλογικότητας και αξιοπρέπειας. Είναι ο μεγαλειώδης αγώνας του λαού στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλης της Ελλάδας, η ηρωική του αντίσταση στις δυνάμεις καταστολής, οι λαϊκές συνελεύσεις και τα εγχειρήματα αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης στις γειτονιές, οι αποφασιστικές απεργίες των χιλιάδων υπό απόλυση εργαζομένων, η εκκωφαντική κραυγή της αντιστεκόμενης κοινωνίας: «Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από δω!». Κραυγή που αποτυπώθηκε με ένταση πρωτοφανή και στις πρόσφατες εκλογές. Το απρόβλεπτο της κοινωνικής αφύπνισης αποκάλυψε περίτρανα ότι μπορεί οι εξουσίες να στηρίζονται σε στρατούς και θησαυροφυλάκια, αλλά το μεγαλύτερο όπλο τους είναι η κοινωνική ανοχή: όταν αυτή μετατρέπεται σε αντίσταση και δράση, σύντομα αποδεικνύει πόσο γυμνός είναι τελικά ο βασιλιάς.

Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, μια τριήμερη γιορτή στην καρδιά της Αθήνας γεμάτη μουσικές και γεύσεις από όλες τις γωνιές της γης, αποτελεί ταυτόχρονα μια ουσιαστική ευκαιρία για κουβέντα και ανταλλαγή απόψεων και ιδεών. Θα συζητήσουμε για την οικονομική κρίση, τη νεοφιλελεύθερη λεηλασία δημόσιων αγαθών και φυσικών πόρων, το κίνημα και την αριστερά στη νέα περίοδο, τους εργατικούς αγώνες και τις προοπτικές τους, την άνοδο της ακροδεξιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Θα συναντηθούμε με όσους και όσες ανέπτυξαν αυτοοργανωμένα εγχειρήματα αλληλεγγύης και κάθε λογής αντιστάσεις (λαϊκές συνελεύσεις, συλλογικές κουζίνες, κοινωνικά ιατρεία, δωρεάν μαθήματα κ.λπ.). Τέλος, θα οργανώσουμε τους κοινούς μας αγώνες ενάντια στην καταπίεση των μεταναστών/ριών και των προσφύγων, ενάντια στην καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας, ενάντια στην ανελέητη επίθεση. Το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ δεν είναι, λοιπόν, μόνο μια γιορτή αλλά μια πράξη αντίστασης και έμπρακτης αλληλεγγύης.

Info: www.antiracistfestival.gr, T. 210-3813928 (Δευτέρα έως Παρασκευή 5-8), 

e-mail contact@antiracistfestival.gr, press.antiracistfestival@gmail.com

Peter Thomas:Η παραμονή στην EE σημαίνει κοινωνική καταστροφή

Συνέντευξη στον Κ. Γούση για το ΠΡΙΝ

Ο Πίτερ Τόμας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στοχαστές στη νέα γενιά μαρξιστών στον αγγλοσαξονικό χώρο. Είναι μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού Historical Materialism (Ιστορικός Υλιομός) και μελετητής του Αντόνιο Γκράμσι, προσφέροντας μια καινοτόμα επαναστατική ανάγνωση του έργου του. Είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί του στο πλαίσιο του φεστιβάλ των Αναιρέσεων.

Στο έργο σας για τον Γκράμσι χάνετε συχνά αναφορά στην έννοια τον μεταβατικού προ­γράμματος και μιας αντίστοιχης επαναστατικής πρακτικής συ­γκρότησης μετώπου. Ποια είναι η επικαιρότητα τους για τη μαρ­ξιστική σκέψη σήμερα, σε συνθή­κες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης;

Τα προβλήματα που εμφανίζο­νται στα κινήματα διαφέρουν, α­νάλογα με την κατακτημένη πείρα του κινήματος, αλλά και τη διαφο­ρετική θέση του κάθε κοινωνικού σχηματισμού ή τις απαντήσεις που έχουν δοθεί ως τώρα στη διεθνή καπιταλιστική κρίση. Με αυτή την έννοια, δεν υπάρχει μια διεθνής συνταγή που μπορούμε να την ε­φαρμόζουμε απ' τη μια χώρα στην άλλη. Υπάρχουν όμως κάποιες βασικές αρχές της επαναστατικής πολιτικής που ανταποκρίνονται σε διαφορετικά επίπεδα αγώνων και χωρών. Μια τέτοια είναι η αρχή του ενιαίου μετώπου. Πρέπει να μελετήσουμε τη σημασία που είχε στα πρώτα χρόνια της Τρίτης Διε­θνούς αλλά και αργότερα, καθώς σε διαφορετικά συμφραζόμενα αποτέλεσε μια έννοια - κλειδί για τη σκέψη του Γκράμσι, του ύστε­ρου Λούκατς, του Πουλαντζά και πολλών άλλων. Η ηγεμονία ως ένα πολιτικό σχέδιο σημαίνει να εργαστούμε προς το ενιαίο μέτω­πο αυτών που το κίνημα Occupy εμπνευσμένα ονόμασε το 99%. Αναφέρομαι ιδιαίτερα σε μια διαδικασία  οικοδόμησης  ενός πλατύτατου αγωνιστικού μετώπου όλης της εργατικής τάξης με την πιο διευρυμένη έννοια αυτού του όρου, όχι δηλαδή απλώς της παραδοσιακής βιομηχανικής εργατικής τάξης, αλλά όλων όσοι δουλεύουν υπό τον ζυγό των εκμεταλλευτικών σχέσεων εργα­σίας. Το μέτωπο του κόσμου του αγώνα, μέσα από τα δικά του όργανα και τις μορ­φές έκφρασης, είναι η πρώτη προϋπόθεση για να μπορούν να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις προς όφελος των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας.ι πρόγραμμα όμως;

Χρήστος Κάτσικας: Πυκνώνουν τα πίσω θρανία

Συνέντευξη στον Γιώργο Λαουτάρη

Την «γκρίζα ζώνη» των 8.000 μαθητών ετησίως που δεν τελειώνουν καν την υποχρεωτική εκπαίδευση του Γυμνασίου, αναδεικνύει με αφορμή τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων ο  Χρήστος Κάτσικας*.  Όπως τονίζει, το δημόσιο σχολείο όλο και περισσότερο λειτουργεί σαν σιδηροδρομική εταιρεία, που ελέγχει μόνο αν τηρούνται τα ωράρια, αναπαράγοντας τις ταξικές διαφοροποιήσεις.

– Ποιες κοινωνικές τάσεις δείχνουν στο σώμα των υποψηφίων τα φετινά αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων;

– Και αυτές οι εξετάσεις, όπως και των προηγούμενων χρόνων, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα παιδιών που πάντοτε βρίσκονται κάτω από τη βάση, δηλαδή γράφουν κάτω από 10.000 μόρια και τα οποία είναι κάθε χρονιά το ένα τρίτο. Αυτό το τμήμα παιδιών είναι διαπιστωμένο 100% ότι έχει κοινή κοινωνική ταυτότητα. Αν ψάξει κανείς τα αποτελέσματα στο Λεκανοπέδιο, έχει διαπιστωθεί ότι είναι εντελώς διαφορετικές οι επιδόσεις για παράδειγμα στην Αγία Παρασκευή και το Κερατσίνι ή στο Αιγάλεω και τη Βούλα. Η αποτυχία έχει ταξικό προσδιορισμό και αυτό φαίνεται όταν κανείς ψάξει ποιος μπαίνει στο πανεπιστήμιο και ποιος στο ΤΕΙ. Είναι ξεκάθαρο ότι η είσοδος στα ΑΕΙ και ΤΕΙ φέρνει μεγάλα ποσοστά παιδιών από μεσαίες κοινωνικές κατηγορίες στις καλές σχολές, ενώ αντίθετα, στα ΤΕΙ και σε σχολές δεύτερης ταχύτητας, όπως το Πάντειο και η Θεολογική, συσσωρεύεται η εργατική τάξη, όση κατορθώνει να μπει και η ύπαιθρος. Αυτό διαπιστώθηκε και φέτος. Βέβαια τα τελευταία χρόνια φαίνεται καθαρά ότι τα θέματα εκπέμπουν ένα σήμα: Υπάρχουν θέματα που δεν είναι για όλους, αλλά για όσους έχουν μορφωτικές κοινωνικές αποσκευές και γι’ αυτούς που έχουν να πληρώσουν από πολύ νωρίς φροντιστηριακά στέγαστρα. Αυτό φάνηκε και φέτος, από το γεγονός ότι υπήρχαν θέματα που δεν μπορούσε κανείς να τα αντιμετωπίσει αν περιοριζόταν στο σχολείο. Ήταν θέματα που απαιτούσαν φροντιστηριακό εμβολιασμό.

Παρουσίαση – Συζήτηση της Λέσχης Ανυπότακτης Θεωρίας στη Αθήνα

Η Λέσχη σας καλεί στην πρώτη της δημόσια παρουσία στην Αθήνα

Με αφορμή την έκδοση της πρώτης μας έντυπης προσπάθειας, διοργανώνουμε μια ανοιχτή συζήτηση για να βρεθούμε μαζί με φίλους, αναγνώστες και συνοδοιπόρους σε νέα εγχειρήματα στον τύπο και το διαδίκτυο. Μια συζήτηση, χωρίς πληκτρολόγια, οθόνες και ποντίκια, με καφέδες, μπύρες και ζωντανή επαφή. Σας περιμένουμε να γνωριστούμε από κοντά και να παρέμβετε στη συζήτηση που θα κάνουμε με φίλους και συναγωνιστές.

Η «Λέσχη» (ilesxi.wordpress.com) παρουσιάζει την πρώτη της έντυπη έκδοση «Τετράδια Ανυπότακτης Θεωρίας #1». Αναρωτιέται αν “αυτός ο κόσμος που αλλάζει μας τρομάζει” και το συζητάει με μπύρες και ποτά χωρίς πληκτρολόγια και οθόνες μαζί με φίλους, αναγνώστες και συνοδοιπόρους της.

Μια συζήτηση για τις σημερινές προκλήσεις της ριζοσπαστικής σκέψης και τις νέες προσπάθειες στη θεωρία και τον πολιτισμό

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο Κώστας Φουρίκος

Θα παρέμβουν:

Ανδρίτσος Θάνος Λέσχη

Καρπόζηλος Κωστής Λεύγα

Καλαμπόκας Γιώργος Εκτός Γραμμής

Παλούκης Κώστας Raskolnikov

Παπαδάτος Δημοσθένης Red Notebook

Σκούφογλου Μάνος Μαρξιστική Σκέψη

Σταυρούλα Κατερίνα Παραλληλογράφος

Τσαλαπάτης Θωμάς Graucho Marxism

Χατζηστεφάνου Άρης Infowar

Θα ακολουθήσει party με μουσικές των κινημάτων από τον Μιχάλη Παπαμακάριο

Cafe Floral,

Θεμιστοκλέους 80, Πλατεία Εξαρχείων

Πέμπτη 5 Ιουλίου, 20.00

Στο χώρο θα μπορείτε να προμηθευτείτε και το βιβλίο της Λέσχης. Περισσότερα για την έκδοση εδώ

Οι ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ επιστρέφουν στο Χορευτό Πηλίου!

Ένας χρόνος γεμάτος κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις, οδέυει προς το τέλος του. Μάθαμε πολλά από τις νίκες και τις υπαναχωρήσεις μας, από τις επιθέσεις και τις αναδιπλώσεις τις εξουσίας. Βγαίνουμε πιο έμπειροι από τις μάχες αυτές, αλλά και πιο σίγουροι για την αναγκαιότητα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής ως όρο για την επιβίωση της κοινωνίας και το άνοιγμα του δρόμου για το χτίσιμο μιας άλλης κοινωνίας, στηριγμένης στην αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και την ελεύθερη δραστηριότητα των ανθρώπων.

Αυτή η κοινωνία θα χτιστεί στα ερείπια της παλιάς! Αλλά δε μπορεί, παρά να αρχίσει να χτίζεται από σήμερα, γύρω από κάθε δραστηριότητα των εργαζόμενων και των νέων. Σ’ αυτή τη κατεύθυνση κινούνται κάθε χρόνο οι πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ σε όλο τους το φάσμα (φεστιβάλ, λέσχες, περιοδικό και κάμπινγκ), σ’ αυτή τη κατεύθυνση καλούμαστε όλοι μας να εντείνουμε τις προσπάθειές μας! Για να αποδείξουμε ότι από σήμερα και σ΄ όλο το δρόμο προς την κοινωνική χειραφέτηση, υπάρχει δυνατότητα για συλλογική αλληλοστηριξη μέσα στη δίνη της κρίσης, ότι υπάρχει δυνατότητα για άλλο πολιτισμό έξω από τον αγοραίο, ότι υπάρχει δυνατότητα για συλλογική και ανατρεπτική αυτό-μόρφωση.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ οργανώνουν το συλλογικά οργανωμένο κάμπινγκ τους στο Χορευτό Πηλίου. Στο χώρο του παλιού και παρατημένου δημοτικού κάμπινγκ, ένα χώρο που οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες της νεολαίας ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ξαναέστησαν από την αρχή με την εργασία τους πέρυσι, θα στηθεί και φέτος ένα ξεχωριστό και μοναδικό πολιτιστικό και πολιτικό γεγονός. Από τις 20 Ιούλη έως και τις 5 Αυγούστου, ο χώρος αυτός θα βρίσκεται στα χέρια μας και θα λειτούργει χωρίς εργοδότες και εργαζόμενους, προϊστάμενους και χαμάληδες, αλλά από τον ίδιο τον κόσμο που θα κάνεις τις διακοπές τους εκεί. Συλλογικά φροντίζουμε για το φαγητό μας, τη καθαριότητα του χώρου, τη διασκέδαση μας αλλά και τη προστασία του περιβάλλοντος.

Η περυσινή εμπειρία των καθημερινών πολιτικών συζητήσεων, των καθημερινών συναυλιών, των αθλητικών δρώμενων, των διεθνών συμμετοχών, του εκπληκτικού κλιματος ανάμεσα στους 1000 κατασκηνωτές που γέμισαν αυτή τη πανέμορφη τοποθεσία, θα ναι οδηγός και το φετινό πρόγραμμα που θα ανακοινωθεί άμεσα μετά από ανοιχτές διαδικασίες διαμόρφωσής του που θα ανακοινώσει η νΚΑ σε μια σειρά από πόλεις.

ΕΕ ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΟΧΙ ΚΡΑΤΩΝ

του Γιώργου Δελαστίκ

Στη σύνοδο κορυφής οι ηγέτες της ΕΕ αποφάσισαν ότι από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης θα χρηματοδοτούνται απευθείας –εκτός από της χώρες που έχουν... δυσκολίες– και τα τραπεζικά ιδρύματα

Γροθιά στο στομάχι η ερώτηση Γερμανού δημοσιογράφου προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, μετά την υποβολή αίτησης από την Λευκωσία για να υπαχθεί η χώρα σε καθεστώς μνημονίου: «Η Κύπρος είναι προς πώληση;». Σκληρό, ανελέητο, προβοκατόρικο το ερώτημα.Αποτυπώνει όμως πιστά τη διεθνή εικόνα κάθε χώρας που τίθεται υπό καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας. Αυτομάτως θεωρείται χώρα δεύτερης κατηγορίας. Κανείς δεν θεωρεί ότι οφείλει να σέβεται την κρατική υπόσταση, την εθνική κυριαρχία, τα δικαιώματα μιας τέτοιας χώρας. Η Κύπρος το ένιωσε ήδη πολύ καλά αυτό, καθώς οεπικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών των Γερμανών χριστιανοδημοκρατών ονόματι Κουρτ Λάουκ απαίτησε να... απαγορευθεί στην Κύπρο να αναλάβει την προεδρία της ΕΕ από σήμερα λόγο του μνημονίου!

«Είναι απαράδεκτο μια χώρα που αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια να μπορεί να αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ. Πως μπορεί η Κύπρος να διαχειριστεί κρίσεις, όταν η ίδια βρίσκεται στη μέση μιας κρίσης; Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να θεραπεύσουμε την Ευρώπη, αν ο πρόεδρός της βρίσκεται στην εντατική με μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια!» είπε ο Λάουκ.