Προσοχή στο Μανδραβέλη...

Χατζηφραγκέτα - Λαικό Λούμπεν vs Μνημόνιο (Παραλήρημα)

Η στύση της στρουθοκαμήλου

Μην είναι τίτλος από ταινία της Ο’ Μαλλέα; Μην είναι τίτλος από κανένα ξεχασμένο θεατρικό του Ιονέσκο; Μην είναι τίτλος από κανένα καταχωνιασμένο πίνακα του Νταλί; Μην είναι κανένα ποίημα του Εμπειρίκου; Μην είναι το θέμα καμιάς παράστασης του Τζαρά που μας διέφυγε;  

Τίποτε απ’ όλα αυτά! Είναι το νέο επαναστατικό επιστημονικό πόνημα των Βρετανών, που έρχεται να δώσει την τελειωτική απάντηση στο καλά φυλαγμένο μυστήριο της φύσης για το πώς πηδάνε τα πουλιά, και ειδικά η στρουθοκάμηλος.

Είναι αλήθεια, απ’ όσο δείχνει τουλάχιστον η εμπειρία, ότι οι τέχνες και τα γράμματα παίρνουν τα πάνω τους σε περιόδους κρίσης. Κάτι συμβαίνει στο μυαλό των ανθρώπων και αρχίζουν να οργάζονται και να γεννάνε ιδέες, ιστορίες και παιδιά. Έχουμε το προηγούμενο της Βαϊμάρης, έχουμε και την περίοδο της κατοχής. Και τώρα έχουμε την περίοδο της κρίσης και της αυξανόμενης ανέχειας. Όπως όλα δείχνουν, φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στη μαλθακότητα των καιρών και τη μαλθακότητα του πνεύματος, στη λειτουργία του εντέρου και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Όταν το αίμα κάθεται όλη την ώρα στο στομάχι για να χωνέψει την τροφή, μάλλον θα εξασθενεί και θα βαριέται να πάρει τον ανηφορικό δρόμο προς τον εγκέφαλο. Όταν όμως το στομάχι μένει αδειανό, απελευθερώνονται φαίνεται, οι δυνάμεις που το κρατούνε δεσμευμένο, με αποτέλεσμα, αυτό να βρίσκει ανενόχλητο το δρόμο του για τον εγκέφαλο, να τον γονιμοποιεί και να γεννάει.

Μπρεχτ σε ροκ και ηλεκτρονικούς ήχους

του Μιχάλη Παπαμακάριου 

Μια νέα μουσική προσέγγιση στο έργο του μεγάλου Μπέρτολτ Μπρεχτ, με τίτλο «Γενιές Σημαδεμένες», που υπογράφει και παρουσιάζει ο Τάσος Γκρους, έφτασε στα χέρια μας. Ένα έργο εξαιρετικά επίκαιρο για τις ημέρες που ζούμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κόρη του υπογράφοντος αυτό το κείμενο, ετών 13, ακούγοντας το δίσκο αδυνατούσε να πιστέψει ότι τα λόγια αυτά δεν γράφτηκαν σήμερα, αλλά αρκετές δεκαετίες πριν. Σε αυτή ακριβώς την απορία συγκεντρώνεται η δύναμη του μπρεχτικού λόγου, η διαχρονική του σημασία και αξία, η οποία σε συνδυασμό με το βάθος, την αιχμηρότητα και συνάμα τη λαϊκότητα του, καταφέρνει να συντροφεύει την ανθρωπότητα στο ταξίδι της στο παρόντα και μέλλοντα χρόνο. Είναι ο λόγος του Μπρεχτ που μας θυμίζει πως «τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά».

Τα πιο μαύρα Χριστούγεννα

του Γιώργου Δελαστίκ

Εξήντα και πλέον χρόνια τώρα, από το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου και του Εμφύλιου Πολέμου, η Ελλάδα και ο λαός μας δεν έχουν ξαναζήσει τόσο θλιβερά Χριστούγεννα. Οχι, η χώρα δεν έχει ακόμη καταβαραθρωθεί τόσο ώστε να μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι είναι φτωχότερη από όσο πριν από δεκαπέντε, είκοσι, πόσω μάλλον τριάντα ή σαράντα χρόνια. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανοησία. Οι Ελληνες όμως έχουν βυθιστεί σε πρωτοφανή απόγνωση σήμερα τόσο εξαιτίας της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων τους όσο και λόγω της παντελούς έλλειψης προοπτικής και ελπίδων βελτίωσης της κατάστασης.

Νέα χρονιά με νέους αγώνες!

Ανακοίνωση της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Νέα χρονιά με νέους αγώνες!

Με δυνατή Αντικαπιταλιστική Αριστερά, με μαζικό Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής! 

Ελάχιστες μέρες πριν τις γιορτές και την αλλαγή του χρόνου, η καθημερινότητα στη χώρα μας έχει γίνει εφιαλτική για την τεράστια πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας, της νεολαίας και των συνταξιούχων. Η πραξικοπηματική κυβέρνηση Παπαδήμου, κυβέρνηση σωτηρίας της αστικής τάξης και των τραπεζών, του ΔΝΤ και της ΕΕ, κυβέρνηση στην οποία  για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση συμμετέχουν ανοιχτά δηλωμένοι φασίστες, οδηγεί στην εξαθλίωση ολοένα και μεγαλύτερες στρατιές εργαζομένων, εξακοντίζοντας την ανεργία και τη φτώχεια σε πρωτοφανή ύψη. Η “νέα δανειακή σύμβαση” που ετοιμάζουν με τους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους θα σημάνει νέα τρισχειρότερη καταβύθιση του βιοτικού επιπέδου της τεράστιας λαϊκής πλειονότητας.

Φωτογραφίες από τη συναυλία συμπαράστασης στους εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας

από aformi.gr

του Άγγελου Καλοδούκα

Η συναυλία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21/12, στις 6 το απόγευμα, μπροστά στην πύλη της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπροπύργο, με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Διονύση Τσακνή, Μίλτο Πασχαλίδη, Κίτρινα Ποδήλατα.

Ποιος, ποιον και πώς;

από aristeroblog.gr

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Κανείς δεν αμφισβητεί πλέον πως βρισκόμαστε στη δίνη μιας καπιταλιστικής κρίσης με βάθος, ποιότητα και διάρκεια που υπερβαίνουν τα όρια ενός συνηθισμένου καθοδικού κύκλου. 

Κι οι πιο ανυποψίαστοι συνειδητοποιούν - συχνά με τρόμο - κάτι ακόμη: Η κοινωνική σύγκρουση,  στο φόντο αυτής της κρίσης και των προσπαθειών εξόδου από αυτήν, θα είναι αντίστοιχης ποιότητας και βάθους και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, θα είναι εξαιρετικά βίαιη.

Να αγωνιστούμε λοιπόν. Αντίσταση, ανατροπή αυτής της πορείας. Δεν έχει κάνει και λίγα η κοινωνία. Σε παλιότερες εποχές θα είχαν πέσει όχι μία αλλά δέκα κυβερνήσεις. Υπάρχει όμως ένα πραγματικό τείχος απέναντι στο λαό.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

Ο Παπαδήμος, οι δημοσκοπήσεις και τα ... εγκεφαλικά

του  Διονύση Ελευθεράτου

Το "φαινόμενο" ήταν σαν διοχέτευση αέρα σε τρύπιο στρώμα θαλάσσης- φούσκωσε, αλλά για λίγο.

Όλες οι πρόσφατες σφυγμομετρήσεις πλην μιας (αυτής που δημοσιεύτηκε στο κυριακάτικο «Έθνος») καταδεικνύουν αισθητή πτώση της δημοτικότητας του Λουκά Παπαδήμου και ιδίως της κυβέρνησής του. Έστω κι έτσι, με άνισο «σκορ», τα πορίσματα εμφανίζονται αντιφατικά. Αιτιολογεί αυτό, άραγε, απορίες; Κατά τη γνώμη του γράφοντος, καμία.

Εναπόκειται στο πολιτικό κριτήριο καθενός να εικάσει ποια «ευρήματα» αντανακλούν πρωτίστως υπαρκτές κοινωνικές τάσεις και ποια διαλαλούν κυρίως ευσεβείς πόθους «επιτελείων». Το έχουν, άλλωστε, αυτό το ... ελεύθερο οι δημοσκοπήσεις. Από τότε - ας πούμε - που βλέπαμε «δημοσκοπικούς» μαντατοφόρους ενός αμφίρροπου, σκληρού ντέρμπι για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, μολονότι ήταν φανερό πως ο Σαμαράς θα έκανε «μια χαψιά» τη Ντόρα, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα ...

Η αλήθεια είναι ότι ο τραπεζίτης - πρωθυπουργός (ποιος ξέρει, μπορεί να είναι το διπλό επάγγελμα του μέλλοντος) δεν χρειάστηκε να πει ή να πράξει κάτι αναπάντεχο, κάτι «εκτός προγράμματος», για να αρχίσει να πέφτει ... για τα καλά στις δημοσκοπήσεις. «Απλώς», λαδώνει τον αυτόματο πιλότο της μνημονιακής, προδιαγεγραμμένης πτήσης στο πουθενά, την ώρα που οι επιβάτες, οι οποίοι αδυνατούν ήδη να αναπνεύσουν, ακούν από τα μεγάφωνα του αεροσκάφους «διαβεβαιώσεις» πως υπάρχουν και χειρότερα ενδεχόμενα από την επικείμενη πτώση. Γιατί λοιπόν κάμπτεται η δημοτικότητά του γρήγορα, αφ’ ης στιγμής κανείς άνθρωπος σε αυτή τη χώρα δεν περίμενε μια διακυβέρνηση που θα επέτρεπε στην κοινωνία να αναπνεύσει;

ΚΚΕ: Το παρελθόν … μας δικαιώνει

του Γιώργου Λαουτάρη

Κριτική στο παρελθόν που δικαιώνει τις σημερινές επιλογές επιχείρησε το ΚΚΕ με αφορμή την έκδοση του β’ τόμου του Δοκιμίου ιστορίας του ΚΚΕ, για την περίοδο 1949-1968. Σε ειδική εκδήλωση παρουσίασης που έγινε στον Περισσό την Τετάρτη, η Αλέκα Παπαρήγα παρουσίασε τους άξονες μελέτης που οδήγησαν τη μακρόχρονη συλλογική εργασία συγγραφής και διεξοδικής συζήτησης του τόμου. Δεν παρέλειψε φυσικά να κάνει προβολές στο σήμερα, ως διδάγματα της ιστορικής πείρας και ειδικά των λαθών. Περισσότερο από κάθε άλλο ζήτημα, η γ.γ. του ΚΚΕ εστίασε την ομιλία της στο ζήτημα των συμμαχιών, ένα φλέγον άλλωστε ζήτημα και της σημερινής διαπάλης στο αριστερό κίνημα και όχι μόνο. Το πολιτικό συμπέρασμα της ιστορικής διαδρομής βγήκε για να επιβεβαιώσει τις σημερινές επιλογές απομονωτισμού και την ύψωση φραγμών.

Στις δικτατορίες δεν ζητάμε πόθεν έσχες

του Άρη Χατζηστεφάνου 

«Έπεσε» λοιπόν το λεγόμενο «site του ενός εκατομμυρίου ευρώ» από πολίτες που ζητούσαν απεγνωσμένα πληροφορίες για το πόθεν έσχες των πολιτικών. Άνοιξαν οι κρουνοί της λαϊκής οργής ή μήπως γινόμαστε θεατές μιας ακόμη καλοστημένης επιχείρησης προπαγάνδας;

Πριν δημιουργηθούν λανθασμένες εντυπώσεις μια διευκρίνιση: Όσοι πολιτικοί κριθούν ένοχοι για παράνομες οικονομικές συναλλαγές πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Ήδη οι πολίτες, τούς γνωρίζουν και έχουν εξασφαλίσει ότι δεν μπορούν να περπατήσουν ούτε δέκα μέτρα στο δρόμο. Αυτό το αίσθημα πρέπει να μετουσιωθεί σε καταδικαστικές αποφάσεις και σκληρή τιμωρία.

Είναι όμως αυτό το πρόβλημα μιας χώρας που καλείται να πληρώσει περίπου 360 δισεκατομμύρια ευρώ; Το μιντιακό κατεστημένο και οι οικονομικές ελίτ θέλουν να πιστέψουμε ότι τα χρήματά αυτά «φαγώθηκαν» από 300 ανθρώπους και τους αυλικούς τους. Δεν απέχουμε πολύ από τη στιγμή που θα μας πουν ότι σε κάθε βουλευτή αντιστοιχούν ατασθαλίες 1.2 δισ ευρώ και αν απομακρύνουμε τους συγκεκριμένους κυρίους και κυρίες θα επανέλθουμε στην οδό της αρετής.